Sunan Abi Dawud, hadisi na 142
An rawaito daga Laqit ibn Sabrah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Laqit ibn Sabrah
Riwayar
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَ كُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ - وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ - ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَىْءٍ " . قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ " مَا وَلَّدْتَ يَا فُلاَنُ " . قَالَ بَهْمَةً . قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً . ثُمَّ قَالَ لاَ تَحْسِبَنَّ - وَلَمْ يَقُلْ لاَ تَحْسَبَنَّ - أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لاَ نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ . قَالَ " فَطَلِّقْهَا إِذًا " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ . قَالَ " فَمُرْهَا - يَقُولُ عِظْهَا - فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلُ وَلاَ تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الْوُضُوءِ . قَالَ " أَسْبِغِ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الاِسْتِنْشَاقِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَائِمًا " .
Laqit ibn Sabirah ya ruwaito: Ni ne jagoran tawagar Banu al-Muntafiq — ko kuma (bisa shakkar mai ruwaya) ina cikin tawagar Banu al-Muntafiq da ta zo wurin Rasûlullah ﷺ. Lokacin da muka isa gidan Manzon Allah ﷺ, ba mu same shi a gida ba, sai muka sadu da Aisha, Uwar Masu Imani. Ta ba da umarnin a shirya mana abincin da ake kira Khazirah, kuma aka shirya mana. Sannan aka kawo mana kwanon da ke dauke da dabino. (Mai ruwaya Qutaybah bai ambaci kalmar 'qina' wato kwanon ba). Bayan nan sai Rasûlullah ﷺ ya zo ya ce:
"Shin an baku wani abu ko an ba da umarnin a baku?" Muka ce: "Ee, Ya Rasûlullah." Yayin da muke zaune tare da Rasûlullah ﷺ, sai muka ga makiyayi yana tura awakinsa zuwa mahalli, yana dauke da dan takan rago da ke kuka. Manzon Allah ﷺ ya tambaye shi: "Me ta haifa, ya fulani?" Ya ce: "Takan rago." Sai ya ce: "Ka yanka mana tunkiya maimakon sa. Kada ka yi zaton cewa don kai muka yanka ta. Muna da tunkuwi dari kuma ba ma son su karu fiye da haka. Saboda haka, duk lokacin da aka haifi takan rago, muna yanka tunkuya maimakon sa." (Mai ruwaya ya ce Manzon Allah ﷺ ya yi amfani da kalmar 'la tahsabanna', kada ka yi zaton). Sa'an nan na ce: "Ya Rasûlullah, ina da mata wacce take da wani abu a bakinta," wato bata da kyau a magana. Ya ce: "To ka sake ta." Na ce: "Ya Rasûlullah, ta dade tare da ni kuma ina da 'ya'ya daga gare ta." Ya ce: "To ka umurce ta ka wa'aze ta; idan akwai alheri a cikinta za ta yi, kuma kada ka bugi matarka kamar yadda kake bugun bayarki." Na ce: "Ya Rasûlullah, ka fayyace mini game da alwala." Ya ce: "Cika alwala yadda ya kamata, ka shafe tsakanin yatsun hannu, kuma ka tsotsi ruwa hanci sosai sai dai idan kana azumi."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ka cika alwala sosai, ka tsaftace tsakanin yatsu, kuma kada ka ja ruwa cikin hanci sosai yayin da kake azumi.
Tsarkakewar ibada da Musulmi suke yi, misali kafin sallah.
Ka shigar da ruwa tsakanin yatsu domin a wanke wuraren da ke tsakaninsu ma.
Ja ruwa ta hanci zuwa ciki yayin alwala.
Malamai suna fahimtar daga umarnin yin alwala cikakkiya cewa ya kamata a wanke gabobin da aka wajabta a hankali, ba tare da barin wani wuri busasshe ba. Ya kamata a tsaftace yatsu ta yadda ruwa zai shiga tsakaninsu. Keɓance mai azumi yana bayyana cewa ya kamata a guji ja ruwa cikin hanci sosai yayin azumi, don kada ruwa ya kai maƙogwaro. Cikakkun bayanan fikihu game da alwala sun bambanta tsakanin mazhabobi; mazhabobin Sunna huɗu sun yarda da muhimmancin tsaftacewa a hankali, amma suna bambanta, a cikin wasu batutuwa, game da ainihin hukuncin wasu ayyuka ko wajibi ne ko abin so ne.
- Lokacin yin alwala, ka ba da lokaci don wanke dukkan gabobin da aka umarta a hankali.
- Ka shigar da ruwa tsakanin yatsu domin a tsaftace wuraren da ke tsakaninsu ma.
- Idan kana azumi, kada ka ja ruwa cikin hanci sosai yayin alwala.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.