Sahih al-Bukhari, hadisi na 2906
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنِي أَبُو الأَسْوَدِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدِي جَارِيَتَانِ تُغَنِّيَانِ بِغِنَاءِ بُعَاثَ، فَاضْطَجَعَ عَلَى الْفِرَاشِ وَحَوَّلَ وَجْهَهُ، فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ فَانْتَهَرَنِي وَقَالَ مِزْمَارَةُ الشَّيْطَانِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " دَعْهُمَا ". فَلَمَّا غَفَلَ غَمَزْتُهُمَا فَخَرَجَتَا. قَالَتْ وَكَانَ يَوْمُ عِيدٍ يَلْعَبُ السُّودَانُ بِالدَّرَقِ وَالْحِرَابِ، فَإِمَّا سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِمَّا قَالَ " تَشْتَهِينَ تَنْظُرِينَ ". فَقَالَتْ نَعَمْ. فَأَقَامَنِي وَرَاءَهُ خَدِّي عَلَى خَدِّهِ وَيَقُولُ " دُونَكُمْ بَنِي أَرْفِدَةَ ". حَتَّى إِذَا مَلِلْتُ قَالَ " حَسْبُكِ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " فَاذْهَبِي ". قَالَ أَحْمَدُ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، فَلَمَّا غَفَلَ.
Isma'il ya ba mu labari, ya ce: Ibn Wahb ya ba ni labari, ya ce: Amr ya ba ni labari, ya ce: Abu Al-Aswad ya ba ni labari, daga Urwah, daga Aisha — Allah ya yarda da ita — ta ce: Manzon Allah ﷺ ya shigo wurina yayin da nake da 'yan mata biyu suna waƙar waƙoƙin Bu'ath a gabana. Sai ya kwanta a kan gadon ya juya fuskarsa. Daga nan Abu Bakr ya shigo ya tsawata mini yana cewa: 'Sarewar Sha'idan a gaban Manzon Allah ﷺ?' Sai Manzon Allah ﷺ ya juya zuwa gare shi ya ce: 'Bar su.' Lokacin da ya yi rashin kulawa, sai na yi musu alama su fita. Ta ce: Ranar Idi ce, inda Habashawa suke wasa da garkuwa da mashi. Ko dai ni ne na roƙi Manzon Allah ﷺ ko kuma shi kansa ya tambaye ni: 'Kina son kallo?' Na ce: 'Ee.' Sai ya tsayar da ni a bayansa, kunnana yana taɓa kunnansa, yana cewa: 'Ci gaba, ya Banu Arfida!' Har sai na gaji, ya ce: 'Ya isa?' Na ce: 'Ee.' Ya ce: 'To, tafi.' Ahmad ya ruwaito daga Ibn Wahb: 'Lokacin da ya yi rashin kulawa.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya halatta nishaɗin Idi marar laifi, kuma ya kula da A’isha sosai.
Lamarin ya faru ne a ranar Idi: ’yan mata biyu suna rera waƙoƙi game da Bu’ath, yayin da wasu mazajen Habasha ke nuna wasan garkuwa da mashi.
Shahararren yaƙi ne tsakanin ƙabilun Aws da Khazraj kafin Musulunci.
Sunan da Annabi ﷺ ya kira mahalarta daga Habasha da shi.
Ranar biki ta Musulunci ce da mutane ke taruwa su raba farin ciki.
Malaman da suka gabata, ciki har da an-Nawawi, sun fahimci daga wannan ruwaya cewa nishaɗin da ya dace halas ne a ranakun Idi, kuma ya kamata mutum ya kyautata wa iyalinsa. Annabi ﷺ bai tsawata wa ’yan matan ba, sai dai ya bar su su rera waƙa; hukuncinsa mai sauƙi ya takaita tsauraran maganar Abu Bakr. Malamai sun jaddada cewa wannan ba izini ne na gama-gari ga kowane irin waƙa ko nishaɗi ba: abin da ke cikinsa da yanayin da ake ciki dole ne su kasance halal. Mazhabobin Ahlus-Sunnah guda huɗu suna tattauna kiɗa da waƙa tare da ƙarin sharuɗɗa, kuma suna saɓani a kan wasu nau’o’i; ana ɗaukar wannan ruwaya a matsayin hujja ga halaccin wasu nau’o’in nishaɗin Idi marasa laifi.
- A ranakun Idi, a tanadi wuri don farin cikin da aka halatta, kuma a kiyaye abin da ya ƙunsa ya dace.
- A kula da iyali: a tambayi abin da ke faranta musu rai, kuma a girmama iyakokinsu.
- A gyara mutane cikin hikima, a kuma fifita tausasawa maimakon tsaurin da ba dole ba.
Wannan ruwaya daga wannan hanyar riwaya tana ƙara cika labarin A’isha kuma tana taimakawa wajen fahimtar yanayin nishaɗin Idi.
Sahih al-Bukhari · #2908 (Sahih)Anas ya bayyana irin tausasawar Annabi ﷺ ta musamman; wannan ya yi daidai da haƙurinsa da kulawarsa ga A’isha.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.