Sahih Muslim, hadisi na 3497
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga Muslim har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbya ruwaito wa Muslimزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Isma'ilإِسْمَاعِيلُ
- 3Abd al‑Azizعَبْدِ الْعَزِيزِ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ قَالَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا صَلاَةَ الْغَدَاةِ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَجْرَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَانْحَسَرَ الإِزَارُ عَنْ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَقَدْ خَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ فَقَالُوا مُحَمَّدٌ وَاللَّهِ . قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا مُحَمَّدٌ وَالْخَمِيسُ . قَالَ وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً وَجُمِعَ السَّبْىُ فَجَاءَهُ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . فَقَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدِ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . قَالَ فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَأَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا لَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا فَقَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسًا . فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Zuhayr bn Harb ya mini labari, Ismail - wato Ibn Ulayyah - ya mana labari, daga Abdul-Aziz, daga Anas, cewa Manzon Allah ﷺ ya yi yakin Khaybar. Ya ce:
"Mun yi sallar As-subhi a wurin da wuri kafin fitowar rana. Manzon Allah ﷺ ya hau dabba, Abu Talha ma ya hau, ni kuma na bi Abu Talha a baya. Manzon Allah ﷺ ya yi gudu a cikin titunan Khaybar masu kunkunta, har gwiwata tana taba cinyar Manzon Allah ﷺ. Rigarsa ta kasa ta zubbe daga cinyarsa, sai na ga farin cinyar Manzon Allah ﷺ. Da ya shiga kauyen, ya ce: 'Allahu Akbar! Khaybar ta lalace! Lallai idan muka sauka a filin wata al'umma, munanan safiya ne ga masu gargadi.' Ya maimaita ta sau uku. A lokacin mutane sun fito zuwa ayyukansu, suka ce: 'Muhammad ne, wallahi!' Abdul-Aziz ya ce wasu daga cikin abokanmu sun ce: 'Muhammad da sojoji!' Ya ce: "Mun karbe ta da karfi kuma an tara fursunoni. Dihya ya zo ya ce: 'Ya Manzon Allah, bani bawa mace daga cikin fursunoni.' Ya ce: 'Je ka dauki bawa.' Sai ya dauki Safiyya bn Huyayy. Daga nan wani mutum ya zo ga Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Ya Annabin Allah, ka bai wa Dihya Safiyya bn Huyayy, shugabar Quraiza da Nadir, amma bata cancanta sai kai.' Ya ce: 'Kirashi da ita.' Ya zo da ita, da Annabi ﷺ ya gan ta, ya ce: 'Dauki wata bawa mace ban da ita.'" Ya ce: "Ya 'yantar da ita sannan ya aure ta." Thabit ya ce masa: "Ya Aba Hamza, menene sadakin ta?" Ya ce: "Kanta; ya 'yantar da ita sannan ya aure ta. Yayin da suke hanya, Umm Sulaim ta shirya ta, ta kawo masa dare. Da safe Manzon Allah ﷺ ya zama amarya. Ya ce: 'Duk wanda yake da abu ya kawo.' Ana shimfida fage. Wani ya zo da tsamiya, wani ya zo da dabino, wani kuma ya zo da man shanu, sai suka hada Hais. Wannan shine walimar Manzon Allah ﷺ."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya auri Safiyya bayan ya ’yanta, kuma ya yi walimar aure mai sauƙi.
Wannan riwaya ta bayyana abubuwan da suka faru bayan yaƙin Khaybar: Annabi ﷺ ya ’yanta Safiyya kuma ya aure ta; daga baya sahabbai suka haɗa abinci don walimar aure.
Kyautar aure da amarya ke da hakki a kai; a nan, ’yanta ta ne aka ambata a matsayin sadakinta.
Abincin da ake shiryawa don bikin aure.
Wani abinci da ake yi da abubuwa kamar dabino, madarar da aka busar da man shanu.
Malamai sun fahimci daga wannan riwaya cewa ana iya yin walima da abubuwa masu sauƙi, kuma gudummawar waɗanda suka halarta ta isa. Riwayar ta ambaci ’yanta Safiyya a matsayin sadakinta; malaman fikihu sun tattauna yadda wannan misali ya dace da ƙa’idojin gama-gari game da sadaki. Mazhabobin Sunni guda huɗu sun yarda cewa sadaki haƙƙin amarya ne, kuma aure bai rataya ga liyafar biki mai tsada ba.
- Ka yi bikin aure gwargwadon abin da za ka iya; abinci mai sauƙi ma zai iya nuna muhimmancin wannan rana.
- Ku tattauna sadaki a sarari kuma ku ɗauke shi a matsayin haƙƙin amarya.
- Ka nemi taimako mai dacewa daga iyali da abokai, ba tare da mayar da aure wajibi mai tsada ba.
Wannan riwaya daga jerin guda ɗaya ita ma ta ba da labarin Safiyya da abubuwan da suka shafi aurenta da Annabi ﷺ.
Sahih Muslim · #3498 (Sahih)Wannan riwayar Anas ita ma ta yi bayani game da ’yanta ta da aurenta, kuma ta ƙara bayanai ga labarin da ke cikin Sahih Muslim.
Sahih Muslim · #3499 (Sahih)Wannan riwaya ta tattauna walima, don haka tana ƙara bayani game da abincin bikin aure.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.