Sahih Muslim, hadisi na 3501
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Anas ibn Malik
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَابِثٍ، عَنْ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنِي بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمِ بْنِ حَيَّانَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدَحْيَةَ فِي مَقْسَمِهِ وَجَعَلُوا يَمْدَحُونَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - وَيَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا فِي السَّبْىِ مِثْلَهَا - قَالَ - فَبَعَثَ إِلَى دِحْيَةَ فَأَعْطَاهُ بِهَا مَا أَرَادَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّي فَقَالَ " أَصْلِحِيهَا " . قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ زَادٍ فَلْيَأْتِنَا بِهِ " . قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِفَضْلِ التَّمْرِ وَفَضْلِ السَّوِيقِ حَتَّى جَعَلُوا مِنْ ذَلِكَ سَوَادًا حَيْسًا فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ ذَلِكَ الْحَيْسِ وَيَشْرَبُونَ مِنْ حِيَاضٍ إِلَى جَنْبِهِمْ مِنْ مَاءِ السَّمَاءِ - قَالَ - فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهَا - قَالَ - فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا رَأَيْنَا جُدُرَ الْمَدِينَةِ هَشِشْنَا إِلَيْهَا فَرَفَعْنَا مَطِيَّنَا وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَطِيَّتَهُ - قَالَ - وَصَفِيَّةُ خَلْفَهُ قَدْ أَرْدَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَعَثَرَتْ مَطِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ قَالَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلاَ إِلَيْهَا حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَتَرَهَا - قَالَ - فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ " لَمْ نُضَرَّ " . قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَخَرَجَ جَوَارِي نِسَائِهِ يَتَرَاءَيْنَهَا وَيَشْمَتْنَ بِصَرْعَتِهَا .
Abu Bakr ibn Abi Shaybah ya ba mu labari, Shababah ya ba mu labari, Sulayman ya ba mu labari, daga Thabit, daga Anas. Kuma Abdullah ibn Hashim ibn Hayyan ya ba ni labarin — kuma kalmar tasa ce — Bahz ya ba mu labari, Sulayman ibn al-Mughirah ya ba mu labari, daga Thabit, wanda ya ce: Anas ya ba mu labari: Safiyya ta zama rabon Dihya a lokacin raba ganima, kuma mutane suna yabonta a gaban Rasûlullah ﷺ, suna cewa: 'Ba mu taɓa ganin irinta a cikin fursunoni ba.' Sai Rasûlullah ﷺ ya aika zuwa ga Dihya, ya ba shi abin da ya nema. Sannan ya kai ta wurin mahaifiyata ya ce mata: 'Shirya ta.' Bayan haka Rasûlullah ﷺ ya fita daga Khaybar, har sai ya isa ɗayan gefen, ya sauka, aka yi masa tenti. Da safe ya waye, Rasûlullah ﷺ ya ce: 'Duk wanda yake da ragowar abinci, bari ya kawo mana.' Mutane suka fara kawo ragowar dabino da ragowar garin sha'ir har suka tara tulin hais. Suka ci hais ɗin suna sha daga ramukan ruwan sama da ke gefensu. Anas ya ce: Wannan shi ne walimar (bikin auren) Rasûlullah ﷺ don gare ta. Sannan muka ci gaba da tafiya har mun ga bangon Madina, muka yi murna. Muka saurin tafiyar dabbobinmu, Rasûlullah ﷺ ma ya saurin tafiyar dabbar sa, yayin da Safiyya take bayansa. Dabbar Rasûlullah ﷺ ta takure, shi ma ya faɗi, ita ma ta faɗi. Babu wanda ya kalle su har sai Rasûlullah ﷺ ya tsaya ya rufe ta. Mun je wurinsa, ya ce: 'Ba mu ji ciwo ba.' Mun shiga Madina, sai 'yan matan gidansa suka fito don kallonta da yin mata izgili saboda faɗuwarta.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Walimar da Annabi ﷺ ya yi wa Safiyya ya kasance mai sauƙi kuma an raba shi da mutane.
Abinci ko biki da ake yi domin aure.
Abinci mai sauƙi da ake yi da abubuwa ciki har da dabino da gari.
Dihya ibn Khalifa, sahabin da aka ba Safiyya a farko.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa walima a lokacin aure Sunnah ce, kuma ba sai ta kasance mai tsada ko girma ba. Annabi ﷺ ya bar waɗanda suka halarta su bayar da gudummawar duk abincin da ya rage musu. Hadisin ya kuma ambaci cewa Safiyya ta hau bayan Annabi a kan abin hawansa, kuma ya rufe ta bayan faɗuwarta; wannan misali ne na kulawa da kunya. Mazhabobin Sunna huɗu sun amince cewa walima abin so ne, ko da yake sun bambanta game da takamaiman matsayinta na shari'a da cikakkun bayananta.
- Ka yi bikin aure da abincin da ya dace da halin arzikinka; sauƙi ba ya rage farin ciki.
- Ka raba abinci da wasu, kuma ka yaba da gudummawarsu ko da ƙarama ce.
- Ka kiyaye mutunci da sirrin wanda ya faɗi ko yake cikin mawuyacin hali.
Anas ya bayyana a cikinta bikin auren Zainab, inda aka kawo burodi da nama. A tare, waɗannan riwayoyin suna nuna cewa walima na iya kasancewa ta hanyoyi daban-daban.
Sahih Muslim · #3500 (Sahih)Wannan wata riwaya mai alaƙa daga Anas ita ma tana magana kan abubuwan da suka shafi Safiyya, kuma tana sanya tafiyar aure da walima a cikin babban yanayin labarin.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.