Sahih Muslim, hadisi na 3679
An rawaito daga Aisha bint Abu Bakr. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha bint Abu Bakr
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْحَلْوَاءَ وَالْعَسَلَ فَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ دَارَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ وَقُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لاَ . فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ الرِّيحُ - فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ . فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ ذَلِكَ لَهُ وَقُولِيهِ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَالَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِئَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ " لاَ " . قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ " سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ " . قَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ . فَلَمَّا دَخَلَ عَلَىَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ بِمِثْلِ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي بِهِ " . قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ . قَالَتْ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي .
Abu Kurayb, Muhammad bn Al-Ala da Harun bn Abdullah sun ruwaito mana, suka ce: Abu Usamah ya ruwaito mana, daga Hisham, daga mahaifinsa, daga Aisha, ta ce: Manzon Allah ﷺ yana son abubuwa masu zaki da zuma. Don haka idan ya yi sallar La'asar, sai ya zagaya matansa ya kusance su. Ya shiga wurin Hafsa ya zauna tare da ita fiye da yadda yake saba. Na tambayi game da hakan, aka ce mini: Wata mata daga danginta ta ba ta kyautar zuma a cikin kwarya, sai ta sha Manzon Allah ﷺ daga cikinta. Na ce: 'Wallahi, za mu yi masa dabara.' Na ambaci hakan ga Saudah, na ce: 'Idan ya shigo wurinki ya kusance ka, ce masa: Ya Manzon Allah, shin ka ci Maghafir?' Zai ce miki: 'A'a.' Sai ka ce masa: 'Wace warhi ce wannan?' Tunda Manzon Allah ﷺ yana tsoron sosai kada a ji warhi mara dadi daga gare shi. Zai ce miki: 'Hafsa ta sha ni zuma.' Sai ka ce masa: 'Zuman nata ya ci 'Urufut.' Ni ma zan ce masa haka, kuma kai ma Safiyyah, ce masa haka. Lokacin da ya shiga wurin Saudah, ta ce (Saudah): 'Wallahi, kusan na fara da abin da ka ce mini yayin da yake bakin kofa saboda tsoronki.' Lokacin da Manzon Allah ﷺ ya kusanta, ta ce: 'Ya Manzon Allah, shin ka ci Maghafir?' Ya ce: 'A'a.' Ta ce: 'To wace warhi ce wannan?' Ya ce: 'Hafsa ta sha ni zuma.' Ta ce: 'Zuman nata ya ci 'Urufut.' Lokacin da ya shigo wurina, na ce masa makamancin haka. Sannan ya shiga wurin Safiyyah, ita ma ta ce masa makamancin haka. Lokacin da ya sake shiga wurin Hafsa, ta ce: 'Ya Manzon Allah, ban sha maka daga cikinta ba?' Ya ce: 'Ba na bukatar ta.' Saudah ta ce: 'Subhanallah! Wallahi, mun haramta masa.' Na ce mata: 'Yi shiru.'
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya bar zuma don kada ya jawo wari marar daɗi.
A’isha ta ba da labarin cewa Annabi ﷺ yakan ziyarci matansa bayan sallar la’asar, kuma ya sha zuma a wurin Hafsa. A’isha da wasu matan suka yi yarjejeniya cewa za su tambaye shi game da wani wari, sannan ya yanke shawarar daina shan zumar.
Wani tsiro mai tsananin wari; matan sun ambace shi a matsayin abin da ka iya zama sanadin warin.
Itace ko kurmi da ƙudan zuma ke debo ruwan furen sa; an ambaci sunansa a cikin hadisin.
Tsarin da aka amince da shi; a nan A’isha na nufin wata dabara da suka shirya tare domin Annabi ﷺ ya daina shan zumar.
Malamai sun nuna cewa Annabi ﷺ yana la’akari da abin da wasu ke ganin ba shi da daɗi, kuma yana tafiyar da mu’amalarsa ta cikin gida cikin kulawa. Maganar cewa an haramta zumar ita ce kukan Sawda; abin da take nufi shi ne halayensu ya sa Annabi ﷺ ya ƙaurace mata, ba wai su za su iya kafa haramcin Allah ba. Malaman fikihu suna tattauna wannan hadisi a babin rantsuwa da barin abin da yake halas; alƙawarin mutum ko rantsewarsa na da ƙa’idojinsa na musamman, kuma shi kaɗai ba ya kafa ƙa’ida ta gama-gari ga wasu.
- Idan kuna cin abinci tare, ku kula da wari da halaye da za su iya damun wasu.
- Ku tattauna saɓani a aure cikin gaskiya da mutuntawa, ba tare da gabatar da abin da yake halas a matsayin haramcin addini ba.
- Ku guji matsin lambar jama’a da yaudara; idan wani abu yana damunku, ku zaɓi tattaunawa a bayyane.
Wannan riwaya sahih daga babi guda tana magana ne kan batun Annabi ﷺ da ya so ya hana wa kansa wani abu halas.
Sahih Muslim · #3678 (Sahih)Wannan riwaya sahih tana bayyana wasu labarai masu alaƙa da zumar da abubuwan da suka faru tsakanin matan Annabi ﷺ.
Sahih Muslim · #3680 (Sahih)Wannan riwaya sahih tana kawo wannan lamari ta wata hanyar isnadi dabam.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.