Sahih Muslim, hadisi na 4205
Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Riwayar
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنِي أَبِي كِلاَهُمَا، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُمَا قَالاَ " وَلَهُ شَىْءٌ يُوصِي فِيهِ " . وَلَمْ يَقُولاَ " يُرِيدُ أَنْ يُوصِيَ فِيهِ " .
Kuma Abu Bakr bn Abi Shaibah ya ba mu labari, Abdah bn Sulaiman da Abdullah bn Numair sun ba mu labari; kuma Ibn Numair ya ba mu labari, mahaina ya ba ni labari, duka biyun sun ruwaito daga Ubaidullah da wannan sanadi guda, sai dai sun ce:
"Kuma yana da abu da yake son yin wasiyya a kai," kuma ba su ce ba: "Yana son yin wasiyya a kai."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Wannan ruwayar ta kiyaye bambancin lafazi game da wasiyya.
Silsilar masu ruwaya da ke danganta ruwayar daga mutum zuwa mutum.
Umurni game da inda dukiya za ta je bayan mutuwar mutum, bisa ƙa’idojin shari’ar Musulunci.
Malaman hadisi suna kula da irin waɗannan bambance-bambancen lafazi, kuma suna rubuta waɗanne masu ruwaya suka kawo waɗanne kalmomi. Wani lafazi mai cewa ‘yana da wani abu da zai iya yin wasiyya a kansa’ yana bayyana dukiya a matsayin tushen yin wasiyya; shi kaɗai ba ya kafa wata sabuwar ƙa’ida game da rabon gado. Ana tantance sananniyar ƙa’idar fikihu game da yin wasiyya tare da sauran ruwayoyi da ƙa’idojin gado.
- Idan kana kawo hadisi, ka kula sosai da lafazin da hanyar ruwayar da kake amfani da su.
- Ka dogara da ingantaccen ilimi game da ƙa’idojin wasiyya da gado wajen yanke shawara kan dukiyar mamaci.
- Game da wani takamaiman gado, nemi shawarar ƙwararren da ya san ƙa’idojin gado na Musulunci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.