Sahih Muslim, hadisi na 5124
An rawaito daga Ali ibn Abi Talib. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Ali ibn Abi Talib
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، كِلاَهُمَا عَنْ مَرْوَانَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ، عَامِرُ بْنُ وَاثِلَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسِرُّ إِلَيْكَ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسِرُّ إِلَىَّ شَيْئًا يَكْتُمُهُ النَّاسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ حَدَّثَنِي بِكَلِمَاتٍ أَرْبَعٍ . قَالَ فَقَالَ مَا هُنَّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قَالَ " لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَ وَالِدَهُ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ آوَى مُحْدِثًا وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ غَيَّرَ مَنَارَ الأَرْضِ " .
Zuhair bin Harb da Suraij bin Yunus sun ba mu labari, duka biyun daga wajen Marwan. Zuhair ya ce: Marwan bin Mu'awiyah Al-Fazari ya ba mu labari, Mansur bin Hayyan ya ba mu labari, Abu At-Tufail, 'Amir bin Wathilah ya ba mu labari. Ya ce: Ina tare da Ali bin Abi Talib sai wani mutum ya zo masa ya ce,
"Menene abin da Annabi ﷺ yake maka a sirri?" Sai ya yi fushi ya ce, "Annabi ﷺ bai taba bayyana min komai a sirri da ya ɓoyewa mutane ba, sai dai kalmomi huɗu da ya faɗa mini." Mutumin ya ce, "Su ne menene, ya Amīr al-Mu'minīn?" Ya ce: Annabi ﷺ ya ce: "Allah Ya la'anci wanda ya la'anci mahaifinsa; Allah Ya la'anci wanda ya yi ḍabi'a domin wanin Allah; Allah Ya la'anci wanda ya ɓauyi mai kirƙira a addini (mubtadi'); kuma Allah Ya la'anci wanda ya canza alamomin iyakokin ƙasa."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ali ya ambaci haramun abubuwa huɗu masu tsanani, ciki har da yin hadaya ga wanin Allah.
Addu’a mai tsanani ta neman a kore mutum daga rahamar Allah.
Kare mutumin da ke yaɗa babbar bidi’ar addini ko ake nemansa saboda hakan.
Matsar da iyakokin fili ko dukiya ba bisa haƙƙi ba.
Malamai sun fahimci cewa yin hadaya a matsayin ibada ga wanin Allah haramun ne, kuma yana tauye tsarkakakkiyar bautar Allah shi kaɗai. Haka kuma, la’antar iyaye, kare wanda ke yaɗa manyan laifuffukan addini, da karkatar da iyakokin dukiya ta hanyar yaudara manyan zunubai ne. Ambaton la’ana yana nuna tsananin waɗannan ayyuka; ba ya sa kowane yanayi ko mutum ya zama kafiri kai tsaye.
- Ku keɓe hadaya da sauran nau’o’in ibada ga Allah kaɗai.
- Ku girmama haƙƙin iyaye, kada ku yi musu addu’ar la’ana.
- Ku binciki iyakokin dukiya a hankali, kuma kada ku taɓa canza su don cutar da wani.
Wannan riwayar ma ta zo ta hanyar Abu at-Tufayl, kuma tana ambaton muhimman batutuwa iri ɗaya, don haka tana ƙarfafa ma’anar wannan nassi.
Sahih Muslim · #5122 (Sahih)Wannan riwaya sahihiya tana magana kan waɗannan gargaɗi iri ɗaya kuma tana bayar da wata hanyar riwaya mai alaƙa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.