Sahih Muslim, hadisi na 6262
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga Muslim har zuwa ga Mahaifinsa, Abdullah
- 1Qutayba ibn Sa'idya ruwaito wa Muslimقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
- 2Ya'qub ibn Abd ar‑Rahman al‑Qariيَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ
- 3Musa ibn Uqbaمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ
- 4Salim ibn Abdullahسَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Mahaifinsa, Abdullahأَبِيهِ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ مَا كُنَّا نَدْعُو زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ إِلاَّ زَيْدَ بْنَ مُحَمَّدٍ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ} قَالَ الشَّيْخُ أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّرَّاجُ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُوسُفَ الدُّوَيْرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Qutaibah bin Sa'id ya ba mu labari, Yaqub bin Abdur-Rahman Al-Qari ya ba mu labari, daga Musa bin Uqbah, daga Salim bin Abdullah, daga mahaifinsa, cewa yana cewa: Ba ma kiran Zaid bin Harithah sai da sunan Zaid bin Muhammad har sai da Alkur'ani ya sauko: {Kiraye su da sunayen ubanninsu, wannan ya fi adalci a wajen Allah}. Shaikh Abu Ahmad Muhammad bin Isa ya ce: Abu Al-Abbas As-Sarraj da Muhammad bin Abdullah bin Yusuf Ad-Duwairi sun ba mu labari, dukansu sun ce: Qutaibah bin Sa'id ya ba mu labarin wannan hadisin.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
An danganta Zaid ibn Haritha da mahaifinsa, ba a matsayin ɗan Muhammad ﷺ ba.
Sahabin Annabi ﷺ wanda kafin saukar wahayi aka san shi a cikin al’umma da sunan Zaid ibn Muhammad.
Umarnin Alƙur’ani ne na danganta nasabar mutum da mahaifinsa na haihuwa.
Ambaton nasabar mutum daidai ya fi adalci kuma ya fi bayyana gaskiya.
Malamai sun fahimci daga wannan ruwayar cewa kula da yaro da shigar da shi cikin iyali ba sa sauya nasabarsa ta haihuwa. Ana iya renon yaro cikin ƙauna, amma bai kamata a danganta shi da wani uba ba. Ayar da ruwayar ke nuni da ita ita ce Alƙur’ani 33:5. Saboda haka, mazhabobin fikihu suna bambanta reno da kulawa da kuma sauya nasaba ta fuskar shari’a; ƙa’idojin zumunta, gado da aure ba sa samuwa saboda sauya sunan iyali kawai.
- Ka ambaci nasabar da aka san mutum da ita cikin gaskiya, kuma kada ka danganta yaro da wani uba.
- Ka ba yara ƙauna, aminci da kulawa ba tare da ɓoye ko sauya asalinsu ba.
- A wajen ɗaukar yaro ko renon wanda ba naka ba, ka bambanta alhakin reno da nasaba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.