Sahih Muslim, hadisi na 6370
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Umar
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - وَاللَّفْظُ لِعَبْدٍ - قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ، الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ الرَّجُلُ فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَأَى رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَمَنَّيْتُ أَنْ أَرَى رُؤْيَا أَقُصُّهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ وَكُنْتُ غُلاَمًا شَابًّا عَزَبًا وَكُنْتُ أَنَامُ فِي الْمَسْجِدِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُ فِي النَّوْمِ كَأَنَّ مَلَكَيْنِ أَخَذَانِي فَذَهَبَا بِي إِلَى النَّارِ فَإِذَا هِيَ مَطْوِيَّةٌ كَطَىِّ الْبِئْرِ وَإِذَا لَهَا قَرْنَانِ كَقَرْنَىِ الْبِئْرِ وَإِذَا فِيهَا نَاسٌ قَدْ عَرَفْتُهُمْ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ - قَالَ - فَلَقِيَهُمَا مَلَكٌ فَقَالَ لِي لَمْ تُرَعْ . فَقَصَصْتُهَا عَلَى حَفْصَةَ فَقَصَّتْهَا حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ كَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ " . قَالَ سَالِمٌ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بَعْدَ ذَلِكَ لاَ يَنَامُ مِنَ اللَّيْلِ إِلاَّ قَلِيلاً .
Isƙāq bin Ibrāhīm da ʿAbd bin Ḥumayd sun ba mu labari — kuma kalaman na ʿAbd ne — sun ce: ʿAbdur-Razzāq ya ba mu labari, Maʿmar ya ba mu labari, daga Az-Zuhrī, daga Sālim, daga Ibn ʿUmar, ya ce: A lokacin rayuwar Rasûlullah ﷺ, idan mutum ya ga mafarki, yana zuwa ya ba Rasûlullah ﷺ labarinsa. Don haka, na yi burin ganin mafarkin da zan iya ba Annabi ﷺ labarinsa. Ya ce: A wancan lokacin ina saurayi ban yi aure ba, kuma ina barci a masallaci a zamanin Rasûlullah ﷺ. Na ga a cikin barcina kamar wata mala'iku biyu sun kame ni sun kai ni Wuta. Ga shi an gina shi kamar rijiyar da aka nade, kuma yana da kusurwoyi biyu kamar kusurwoyin rijiya, kuma akwai mutane a cikinsa da na sani. Sai na fara cewa: 'Ina neman kariya ga Allah daga Wuta! Ina neman kariya ga Allah daga Wuta! Ina neman kariya ga Allah daga Wuta!' Ya ce: Sai wata mala'ika ta sadu da su ta ce mini: 'Kada ka ji tsoro.' Na ba Hafsa labarin mafarkin, Hafsa kuma ta ba Rasûlullah ﷺ labarinsa. Annabi ﷺ ya ce: 'Abdullah mutum ne mai kyau, da ace yana yin sallar dare.' Sālim ya ce: Bayan haka, Abdullah bai sake barin dare sosai ba sai kaɗan.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ibn ʿUmar ya ƙara yawan sallar dare bayan ya yi mafarki game da Wuta.
Sallar nafila da mutum yake yi da dare.
Roƙon Allah Ya kare mutum daga sharri da azaba.
Kalaman mala'ikan da ke cikin mafarkin Ibn ʿUmar.
Malaman addini suna ganin a cikin kalaman Annabi ﷺ yabo ga halin Ibn ʿUmar da kuma ƙarfafa yin sallar dare. Wannan lafazi bai mai da sallar dare wajibi ba: nafila ce, amma tana daga cikin ibadun da suke da daraja. Ba a ɗauki mafarkin a matsayin tabbataccen hukunci game da Ibn ʿUmar ba; Annabi ﷺ ya yi amfani da shi wajen shiryar da shi zuwa ga aiki na gari. Malamai kuma suna nuna falalar Ḥafṣa, wadda ta isar da mafarkin ga Annabi ﷺ.
- Keɓe lokaci don sallar nafilar dare, ko da raka'a biyu ne kawai.
- Ba wa amintaccen mutum labarin mafarki mai ma'ana wanda zai kula da shi yadda ya kamata.
- Yi amfani da ƙarfafawa da nasiha ta gaskiya don taimaka wa kanka da wasu wajen aikata alheri.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.