Sunan an-Nasa'i, hadisi na 1966
An rawaito daga Umar ibn al-Khattab. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Umar ibn al-Khattab
Riwayar
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا مَاتَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىِّ ابْنِ سَلُولَ دُعِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَثَبْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُصَلِّي عَلَى ابْنِ أُبَىٍّ وَقَدْ قَالَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا كَذَا وَكَذَا أُعَدِّدُ عَلَيْهِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " أَخِّرْ عَنِّي يَا عُمَرُ " . فَلَمَّا أَكْثَرْتُ عَلَيْهِ قَالَ " إِنِّي قَدْ خُيِّرْتُ فَاخْتَرْتُ فَلَوْ عَلِمْتُ أَنِّي لَوْ زِدْتُ عَلَى السَّبْعِينَ غُفِرَ لَهُ لَزِدْتُ عَلَيْهَا " . فَصَلَّى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلاَّ يَسِيرًا حَتَّى نَزَلَتِ الآيَتَانِ مِنْ بَرَاءَةَ { وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَى قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُوا وَهُمْ فَاسِقُونَ } فَعَجِبْتُ بَعْدُ مِنْ جُرْأَتِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ .
Muhammad bn Abdullah bn Al-Mubarak ya ba mu labari, ya ce: Hujain bn Al-Muthanna ya ba mu labari, ya ce: Al-Laith ya ba mu labari, daga Uqail, daga Ibn Shihab, daga Ubaidullah bn Abdullah, daga Abdullah bn Abbas, daga Umar bn Al-Khattab, ya ce: Lokacin da Abdullah bn Ubayy bn Salul ya mutu, an kira Manzon Allah ﷺ don ya yi masa sallar janaza. Sa’ad da Manzon Allah ﷺ ya tsaya, sai na garzaya zuwa gare shi na ce: ‘Ya Manzon Allah, shin za ka yi wa Ibn Ubayy salla alhali ya ce a ranar hebel da hebel?’ Ina jera masa laifukansa. Sai Manzon Allah ﷺ ya yi murmushi ya ce: ‘Bar ni, ya Umar.’ Sa’ad da na kara dagewa, ya ce: ‘An ba ni zabi kuma na zaba. Da sanina cewa in na kara fiye da sau saba’in neman gafara za a gafarta masa, da na kara.’ Don haka, Manzon Allah ﷺ ya yi masa salla, sannan ya watse. Bai dade ba sai ayoyi biyu suka sauko daga Suratul Bara'ah: {Kada ka yi wa daya daga cikinsu salla idan ya mutu har abada, kuma kada ka tsaya a kabarinsa; lallai sun kafirta da Allah da Manzonsa, kuma sun mutu a halin da suke fasiqai.} Bayan haka, na yi mamakin karfin zuciyata ga Manzon Allah ﷺ a wannan rana. Kuma Allah da Manzonsa ne Masani.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi wa Ibn Ubayy addu’a saboda tausayi kafin saukar wahayi da ya hana hakan.
Lokacin da Abdullah ibn Ubayy ibn Salul ya rasu, Umar ibn al-Khattab ya tambayi Annabi ﷺ dalilin da ya sa yake son yi masa sallah, bisa la’akari da kalaman da ya yi a baya. Annabi ﷺ ya amsa cewa an ba shi zaɓi, kuma ya zaɓi yin masa addu’a. Ba da daɗewa ba, ayoyin Suratul Tawbah suka sauka suna hana yi wa munafukan da suka mutu addu’a ko tsayawa a kaburburansu.
Sallar da Musulmi suke yi wa Musulmi da ya rasu.
Mutumin da yake nuna imani a fili amma ya ƙi shi a zuciyarsa.
Wannan furuci a cikin labarin yana nuna tsananin son Annabi ﷺ na neman gafara.
Malamai sun bayyana cewa Annabi ﷺ ya yi aiki bisa zaɓin da yake akwai a lokacin, kafin saukar hani. Bayan saukar ayoyin Suratul Tawbah, haramun ne a yi wa sallar mamaci wanda aka tabbatar ya mutu a matsayin kafiri ko munafuki. Umar ya yi magana ne saboda damuwarsa ga al’ummar Musulmi; mamakinsa na baya yana nuna tawali’unsa a gaban Annabi ﷺ da wahayi.
- Ka yi hattara wajen yanke hukunci kan mutane, kuma ka kafa hukunce-hukuncen addini bisa hujjoji bayyanannu.
- Ka nuna girmamawa yayin da kake magana da malami ko shugaba, ko da kana son bayyana damuwa ta gaskiya.
- Ka haɗa tausayi da bin ƙa’idojin wahayi bayyanannu.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.