Sunan an-Nasa'i, hadisi na 3380
An rawaito daga Anas ibn Malik. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga an‑Nasa'i har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Ziyad ibn Ayyubya ruwaito wa an‑Nasa'iزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ
- 2Isma'il ibn Ulayyaإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ
- 3Abd al‑Aziz ibn Suhaybعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin.
Riwayar
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا الْغَدَاةَ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ - فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ - وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . قَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا - قَالَ - حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا إِلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ عَرُوسًا قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " . قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسَةً فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ziyad bin Ayyub ya ba mu labari, ya ce: Ismail bin Ulayyah ya gaya mana, ya ce: Abdul-Aziz bin Suhayb ya gaya mana, daga Anas, cewa Rasûlullah ﷺ ya yi yaƙin Khaybar. Mun yi sallar As-Subh a wurin da wuri kafin haske. Sa'an nan Annabi ﷺ ya hau, Abu Talha ma ya hau, ni kuma na bi Abu Talha a baya. Annabin Allah ﷺ ya bi ta hanyoyin Khaybar masu ƙunci, idona tana taɓa cinyar Rasûlullah ﷺ, ina ganin farin cinyar Annabin Allah ﷺ. Lokacin da ya shiga garin, ya ce: 'Allahu Akbar! Khaybar ta lalace! Idan muka sauka a filin wata al'umma, safiya ce marar kyau ga waɗanda aka gargata.' Ya faɗi hakan sau uku. Mutane sun fito zuwa ayyukansu. Abdul-Aziz ya ce: 'Sun ce: Muhammad (ya zo)!' Abdul-Aziz ya ce: 'Wasu daga cikin sahabbanmu sun ce: Shi da sojojinsa.' Mun ci nasara ta karfi kuma mun tara bayi. Dihyah ya zo ya ce: 'Ya Annabin Allah, ba ni baiwa daga cikin bayin.' Ya ce: 'Je ka ɗauki baiwa.' Ya ɗauki Safiyyah bint Huyayy. Sa'an nan wani mutum ya zo ga Annabi ﷺ ya ce: 'Ya Annabin Allah, ka bai wa Dihyah Safiyyah bint Huyayy, sarauniyar Qurayzah da An-Nadir, kuma bata cancaci sai kai.' Ya ce: 'Ku kiransa ya zo da ita.' Lokacin da ya zo da ita Annabi ﷺ ya kallota, ya ce: 'Ka ɗauki wata baiwar ban da ita.' Ya ce: 'Annabin Allah ﷺ ya 'yantar da ita kuma ya aure ta.' Thabit ya ce masa: 'Ya Abu Hamzah, menene sadakin ta?' Ya ce: 'Kanta; ya 'yantar da ita kuma ya aure ta.' Ya ce: 'A lokacin da suke hanya, Umm Sulaim ta shirya ta masa, dare ta kawo masa, safe ya zama amarya.' Ya ce: 'Mai da abu ya zo da shi.' Ya shimfiɗa fata, mutane suka zo da tsire, wasu suka zo da dabino, wasu suka zo da man shanu. Sun haɗa Hais, wannan kuma shi ne walimar (bikin auren) Rasûlullah ﷺ.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya auri Safiyyah kuma ya yi walimar aure mai sauƙi.
Sadakin da amarya ke da hakkin samu a aure.
Abinci ko liyafar da ake sanar da aure da ita.
Abincin da ake yi da dabino, busasshen madara da kitse, kamar man shanu ko man shanu da aka tace.
Malamai sun fahimci daga wannan ruwaya cewa an shar’anta walimar aure, kuma ba lallai ta kasance babba ba: abin da aka samu ya wadatar. Ruwayar ta kuma ambaci cewa Annabi ﷺ ya ‘yantar da Safiyyah sannan ya aure ta, kuma ‘yantawar tata ta zama sadakinta. Bisa wannan, malaman fikihu suna tattauna cewa sadaki na iya kasancewa da ƙima ba tare da an kayyade mafi ƙarancin adadi ba; cikakkun ƙa’idoji sun bambanta tsakanin mazhabobi.
- Ku gudanar da liyafar aure gwargwadon ikonku; abinci mai sauƙi ma walimar aure ne.
- Ku tattauna sadaki a sarari, kuma ku tabbatar ana mutunta haƙƙin amarya.
- Ku fifita karamci da godiya, ba kuɗin da aka kashe ko yadda liyafa ta bayyana ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.