Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4133
An rawaito daga Abdullah ibn Abbas. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga an‑Nasa'i har zuwa ga Yazid ibn Hurmuz
- 1Harun ibn Abdullah al‑Hammalya ruwaito wa an‑Nasa'iهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَمَّالُ
- 2Uthman ibn Umarعُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ
- 3Yunus ibn Yazidيُونُسَ بْنِ يَزِيدَ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Yazid ibn Hurmuzيَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin.
Riwayar
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَمَّالُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، أَنَّ نَجْدَةَ الْحَرُورِيَّ، حِينَ خَرَجَ فِي فِتْنَةِ ابْنِ الزُّبَيْرِ أَرْسَلَ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ سَهْمِ ذِي الْقُرْبَى لِمَنْ تُرَاهُ قَالَ هُوَ لَنَا لِقُرْبَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَسَمَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُمْ وَقَدْ كَانَ عُمَرُ عَرَضَ عَلَيْنَا شَيْئًا رَأَيْنَاهُ دُونَ حَقِّنَا فَأَبَيْنَا أَنْ نَقْبَلَهُ وَكَانَ الَّذِي عَرَضَ عَلَيْهِمْ أَنْ يُعِينَ نَاكِحَهُمْ وَيَقْضِيَ عَنْ غَارِمِهِمْ وَيُعْطِيَ فَقِيرَهُمْ وَأَبَى أَنْ يَزِيدَهُمْ عَلَى ذَلِكَ .
Harun bn Abdullah Al-Hammal ya shaida mana, ya ce: Uthman bn Umar ya shaida mana, daga Yunus bn Yazid, daga Az-Zuhri, daga Yazid bn Hurmuz, cewa Najdah Al-Haruri, lokacin da ya fito a zamanin Fitnar bn Az-Zubayr, ya aika sako zuwa ga Ibn Abbas yana tambayarsa game da rabon 'yan'uwan Manzo (Dhawi al-Qurba) — ya ganin an bai wa su ne? Ya amsa:
"Namune, saboda dangantakar jini tsakaninmu da Rasûlullah ﷺ. Rasûlullah ﷺ ne ya raba musu shi. Kuma Umar ya taɓa ba mu wani abu da muka ga bai kai hakkinmu ba, sai muka ƙi karɓarsa. Abin da ya ba su shi ne taimakon auren masu son aure a cikinsu, biyan bashin masu bashi, da kuma baiwa talakawan su. Amma ya ƙi ƙara musu fiye da hakan."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ibn Abbas ya bayyana cewa rabon dangi na iyalan Annabi ﷺ ne.
A lokacin fitinar Ibn az-Zubair, Najda al-Haruri ya aika wa Ibn Abbas tambaya game da waɗanda suke da haƙƙin rabon dangi.
Dukiyar da ta shiga ƙarƙashin ikon Musulunci ba tare da an yi yaƙi dominta ba.
Kason da aka ambata a cikin Alƙur’ani wanda ya shafi dangin Manzon Allah ﷺ.
Lokacin da ake fama da babban tashin hankali da rarrabuwar kai a cikin al’umma.
Malamai sun fahimta daga amsar Ibn Abbas cewa dangin Annabi ﷺ suna da wani haƙƙi na musamman a wannan kaso. Riwayar ta kuma ambaci cewa Umar ya miƙa musu taimako game da aure, bashi da talauci, amma suka ƙi domin sun ga bai kai haƙƙinsu ba. Riwayar tana nuna ra’ayinsu game da wannan rabon; ita kaɗai ba cikakken bayani ba ce kan dukkan saɓanin fikihu game da inda za a ware fay’.
- Auna shawarwarin rabon dukiya a hankali, kuma a bayyana waɗanda dokoki suka ba wa haƙƙi.
- A tattauna saɓani game da dukiyar jama’a da ilimi da mutuntawa, ba tare da ƙara rarrabuwar al’umma ba.
- A kai taimako ga mabukata bisa yanayinsu na musamman, kamar bashi, talauci da burin yin aure.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.