Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4422
An rawaito daga Ali ibn Abi Talib. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga an‑Nasa'i har zuwa ga Annabi ﷺ
- 1Qutaybaya ruwaito wa an‑Nasa'iقُتَيْبَةُ
- 2Yahyaيَحْيَى
- 3Ibn Hayyanابْنِ حَيَّانَ
- 4Amir ibn Wathilaعَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ
- 5Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin.
Riwayar
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ - عَنِ ابْنِ حَيَّانَ، - يَعْنِي مَنْصُورًا - عَنْ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ عَلِيًّا هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُسِرُّ إِلَيْكَ بِشَىْءٍ دُونَ النَّاسِ فَغَضِبَ عَلِيٌّ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ وَقَالَ مَا كَانَ يُسِرُّ إِلَىَّ شَيْئًا دُونَ النَّاسِ غَيْرَ أَنَّهُ حَدَّثَنِي بِأَرْبَعِ كَلِمَاتٍ وَأَنَا وَهُوَ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ " لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَ وَالِدَهُ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ آوَى مُحْدِثًا وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ غَيَّرَ مَنَارَ الأَرْضِ " .
Qutaybah ya ba mu labari, ya ce: Yahya — wato ɗan Zakariyya bin Abi Zaidah — ya ba mu labari, daga Ibn Hayyan — wato Mansur — daga 'Amir bin Wathilah, ya ce: Wani mutum ya tambayi Ali,
"Shin Manzon Allah ﷺ ya taɓa sirrinta maka da wani abu da bai faɗa wa mutane ba?" Sai Ali ya yi fushi har fuskarsa ta ja, ya ce: "Bai taɓa sirrinta min da wani abu da bai faɗa wa mutane ba, sai dai kalmomi huɗu da ya faɗa min yayin da muke cikin gida. Ya ce: 'Allah Ya la'anci wanda ya la'anci iyayensa; Allah Ya la'anci wanda ya yi ḍabi'a ga wanin Allah; Allah Ya la'anci wanda ya ɓoye mai aikata laifi; kuma Allah Ya la'anci wanda ya canza iyakokin ƙasa.'"
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi Allah wadai da shirka, la’antar iyaye, kare masu laifi da ketare iyakoki.
Yin hadaya a matsayin ibada domin wani ba Allah ba; wannan nau’i ne na shirka.
Ba da masauki ko kariya da gangan ga wanda ya aikata zalunci ko laifin da doka ta haramta, domin hana shi fuskantar adalci.
Matsar da iyakokin fili ko alamomin mallaka ba bisa hakki ba domin kwace ƙasar wani.
Malamai sun fahimci daga la’anar da aka ambata cewa waɗannan ayyuka manyan zunubai ne. Yin hadaya a matsayin ibada domin wani ba Allah ba yana cikin shirka. Gargadin da ya shafi iyaye yana jaddada haramcin zaginsu ko la’antarsu. Kare mai laifi yana nufin taimaka masa ya kuɓuta daga hukunci bisa doka, ba taimaka wa wanda ake zalunta ba. Ambaton alamomin iyaka yana ƙarfafa haramcin kwace ƙasar wani ba bisa hakki ba. Hadisin bai ambaci wani takamaiman hukuncin shari’a ba; mazhabobi suna tantance kowace matsala bisa dalilai na gaba ɗaya da yanayin da ya faru.
- Ka keɓe ibada da hadaya ga Allah kaɗai, ka guji bukukuwa da ke ɗaukar wani a matsayin abin bautawa.
- Ka yi magana da iyayenka cikin girmamawa, kada ka zage su ko ka la’ance su.
- Kada ka kwace ƙasar wasu, kuma kada ka taimaka wa masu laifi su guje wa hukunci na adalci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.