Sunan an-Nasa'i, hadisi na 4902
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Riwayar
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، سَرَقَتْ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ الْفَتْحِ فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمَهُ فِيهَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَلَمَّا كَلَّمَهُ تَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ " . فَقَالَ لَهُ أُسَامَةُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَلَمَّا كَانَ الْعَشِيُّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ إِنَّمَا هَلَكَ النَّاسُ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ قَطَعْتُ يَدَهَا " .
Al-Haris bn Miskin ya ce an karanta masa hadisin ina ji, daga Ibn Wahb, ya ce: Yunus ya bani labari, daga Ibn Shihab, cewa Urwah bn az-Zubayr ya masa labari daga Aishah, cewa wata mace ta sata a zamanin Manzon Allah ﷺ a lokacin yakin nasara. Sai aka kawo ta wurin Manzon Allah ﷺ, sai Usamah bn Zayd ya yi magana da shi game da ita. Amma sa’ad da ya yi magana da shi, fuskar Manzon Allah ﷺ ta canza launi, sai Manzon Allah ﷺ ya ce:
"Shin kana rokon gafara game da daya daga cikin iyakokin Allah?" Sai Usamah ya ce masa: "Yi mini rokon gafara, ya Manzon Allah." Sa’ad da dare ya yi, Manzon Allah ﷺ ya tsaya ya yabi Allah Mai Daraja da Girma bisa yadda Ya cancanta, sannan ya ce: "To bayan haka, mutanen da suka gabate ku sun halaka ne saboda idan mai martaba a cikinsu ya sata, suna barin shi; amma idan mara karfi ya sata, suna aiwatar da hukunci a kansa." Sannan ya ce: "Ina rantsuwa da Wanda raina yake a hannunSa, da Fatimah 'yar Muhammad ta sata, da zan yanke hannunta."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Adalci yana buƙatar kada matsayi ko asali su shafi yadda ake amfani da doka.
Rubutun ya sanya wannan lamari a lokacin Buɗe Makka: an kawo wata mata wurin Annabi ﷺ saboda sata, sai Usamah ibn Zayd ya yi mata ceto.
Jam’in hadd: nau’in hukuncin da Allah Ya ƙayyade a cikin shari’ar Musulunci.
Rokon mai iko ya yi wa wani wani irin mu’amala ko ya yanke masa wani hukunci na musamman.
Mutumin da yake da matsayi ko babban matsayi a cikin al’umma.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan cewa matsayi ko zumunci ba dalili ba ne na hana a yi wa mutum hukuncin da doka ta tanada, haka kuma bai kamata a tsananta wa mai rauni fiye da kima ba. Wannan magana tana Allah wadai da ceton son rai bayan an kai batun hukuncin hadd ga hukumar da ta dace. Malaman fikihu sun kuma jaddada cewa hukumomin da suke da ikon aiwatarwa ne kawai za su iya zartar da hudud, bisa sharuɗɗa da ƙa’idojin shaidu na shari’a; wannan ba izini ba ne ga mutum ya ɗauki doka a hannunsa.
- Ka aiwatar da ƙa’idoji daidai a cikin nauyin da ke kanka, ba tare da fifita abokai ko masu matsayi ba.
- Ka kula da ƙorafe-ƙorafe da zarge-zarge cikin taka tsantsan, kuma ka bar bincike da duk wani hukunci ga hukumomin da suka dace.
- Ka yi magana kan rashin daidaito, amma ka guji ɗaukar doka a hannunka kuma ka mutunta hanyoyin shari’a na adalci.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.