Sunan Abi Dawud, hedîsa 1024
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Dawud heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn al‑Alaji Abu Dawud re vegotمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ
- 2Abu Khalidأَبُو خَالِدٍ
- 3Ibn Ajlanابْنِ عَجْلاَنَ
- 4Zayd ibn Aslamزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ
- 5Ata ibn Yasarعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ
- 6Abu Sa'id al‑Khudriأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُلْقِ الشَّكَّ وَلْيَبْنِ عَلَى الْيَقِينِ فَإِذَا اسْتَيْقَنَ التَّمَامَ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ فَإِنْ كَانَتْ صَلاَتُهُ تَامَّةً كَانَتِ الرَّكْعَةُ نَافِلَةً وَالسَّجْدَتَانِ وَإِنْ كَانَتْ نَاقِصَةً كَانَتِ الرَّكْعَةُ تَمَامًا لِصَلاَتِهِ وَكَانَتِ السَّجْدَتَانِ مُرْغِمَتَىِ الشَّيْطَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدِيثُ أَبِي خَالِدٍ أَشْبَعُ .
Mihemed kurê Ela ji me re vegot, got: Ebû Xalid ji me re vegot, ji Îbn Ecilan, ji Zeyd kurê Eslem, ji Ata kurê Yesar, ji Ebû Seîd el-Xudrî razî be, got: Resûlullah ﷺ got:
"Gava yek ji we di nimêja xwe de bikeve gumanê, bila wê gumanê bavêje û li ser ya piştrast ava bike. Gava bi temambûna nimêjê piştrast bû, bila du sicdeyan bike. Heke nimêja wî temam be, ew rikata zêde û her du sicde dibin nafile (nimêja zêde). Û heke nimêj kêm be, ew rikata zêde nimêja wî temam dike û her du sicde jî dibin sedema rezîlkirina şeytan." Ebû Dawûd got: Hişam kurê Se'd û Mihemed kurê Muterrif ev hedîs ji Zeyd, ji Ata kurê Yesar, ji Ebû Seîd el-Xudrî, ji Pêxember ﷺ vegotine. Lê belê riwayeta Ebû Xalid berfirehtir e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema di derbarê nimêjê de guman bike, xwe dispêre tiştê ku piştrast e û du secdeyan bike.
Danasîna hejmara rek'etên nimêjê ku tu di wê de guman nakî.
Yek yekeya temam a nimêjê.
Du secdeyên ji bo jibîrkirinê, secdeya sehû.
Zanyar ji vê riwayetê derdixin ku kesê ku di hejmara rek'etan de guman dike divê vegere ser hejmara ku pê ew piştrast e û nimêjê li ser wê bingehê temam bike. Paşê du secdeyên jibîrkirinê dike. Di mezheban de di derbarê sepandina rast a vê rêgezê de cudahî hene, dema ku guman berdewam dike; ji wan re, dema kirina secdeyan û rola texmîna bihêztir jî tê de ne. Ji ber vê yekê, di rewşên taybet de şîroveya zanyarekî pêbawer ê mezheba xwe bişopîne.
- Dema ku guman dike, xwe ji panîkê biparêze: pêşî diyar bike ku tu bi piştrastî çend rek'et nimêj kiriye.
- Nimêjê li ser bingeha vê piştrastiyê temam bike û secdeyên pêşniyarkirî yên jibîrkirinê bike.
- Heke guman dubare dibin, ji îmamekî pêbawer bipirse ka rêgezên mezheba te çawa tên sepandin.
Ev riwayeta sahih behsa wê dike ku dema kesek di hejmara rek'etên nimêjê de guman dike çawa tevbigere û secdeyên jibîrkirinê bike.
Sunan Abi Dawud · #1026 (Sahih)Ev riwayeta Ata' ibn Yesar jî hîn dike ku dema guman hebe mirov xwe dispêre tiştê ku piştrast e û dûv re du secdeyan dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.