Sunan Abi Dawud, hedîsa 142
Laqit ibn Sabrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Laqit ibn Sabrah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، لَقِيطِ بْنِ صَبْرَةَ قَالَ كُنْتُ وَافِدَ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - أَوْ فِي وَفْدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ نُصَادِفْهُ فِي مَنْزِلِهِ وَصَادَفْنَا عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ فَأَمَرَتْ لَنَا بِخَزِيرَةٍ فَصُنِعَتْ لَنَا قَالَ وَأُتِينَا بِقِنَاعٍ - وَلَمْ يَقُلْ قُتَيْبَةُ الْقِنَاعَ وَالْقِنَاعُ الطَّبَقُ فِيهِ تَمْرٌ - ثُمَّ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ أَصَبْتُمْ شَيْئًا أَوْ أُمِرَ لَكُمْ بِشَىْءٍ " . قَالَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَبَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ إِذْ دَفَعَ الرَّاعِي غَنَمَهُ إِلَى الْمُرَاحِ وَمَعَهُ سَخْلَةٌ تَيْعَرُ فَقَالَ " مَا وَلَّدْتَ يَا فُلاَنُ " . قَالَ بَهْمَةً . قَالَ فَاذْبَحْ لَنَا مَكَانَهَا شَاةً . ثُمَّ قَالَ لاَ تَحْسِبَنَّ - وَلَمْ يَقُلْ لاَ تَحْسَبَنَّ - أَنَّا مِنْ أَجْلِكَ ذَبَحْنَاهَا لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لاَ نُرِيدُ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا وَلَّدَ الرَّاعِي بَهْمَةً ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي امْرَأَةً وَإِنَّ فِي لِسَانِهَا شَيْئًا يَعْنِي الْبَذَاءَ . قَالَ " فَطَلِّقْهَا إِذًا " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَهَا صُحْبَةً وَلِي مِنْهَا وَلَدٌ . قَالَ " فَمُرْهَا - يَقُولُ عِظْهَا - فَإِنْ يَكُ فِيهَا خَيْرٌ فَسَتَفْعَلُ وَلاَ تَضْرِبْ ظَعِينَتَكَ كَضَرْبِكَ أُمَيَّتَكَ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنِ الْوُضُوءِ . قَالَ " أَسْبِغِ الْوُضُوءَ وَخَلِّلْ بَيْنَ الأَصَابِعِ وَبَالِغْ فِي الاِسْتِنْشَاقِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ صَائِمًا " .
Laqît ibn Sebre (rz) wiha rivayet dike: Ez serokê şanda Benû Muntefiq bûm - an jî di nav şanda Benû Muntefiq de bûm - ku em hatin cem Resûlullah ﷺ. Dema em gihîştin cem Pêxember ﷺ, me ew li mala wî nedît. Me li wir Dayika Bawermendan Aişe (rz) dît. Wê ferman da ku ji bo me xwarineke bi navê 'Xezîre' were amadekirin û ew ji me re hate pêşkêşkirin. Paşê sênîkek ku hurma tê de bûn ji me re hate anîn. (Rivayetker Quteybe peyva 'Qina' yanî sênîk bi kar neanî). Piştre Resûlullah ﷺ hat û pirsî:
"Ma tiştek ji we re hatiye dayîn an ferman hatiye dayîn?" Me got: "Erê, ey Resûlê Allah!" Dema em ligel Resûlullah ﷺ rûniştibûn, me dît ku şivanek pezê xwe ber bi axurê ve diajot û berxekî nûbûyî yê ku dikiriya pê re bû. Pêxember ﷺ jê pirsî: "Ey filan kes! Wê çi zayî?" Wî got: "Berxeke mê." Pêxember ﷺ got: "Li şûna wê pezakekê ji bo me serjê bike. Lê wisa nehese ku me tenê ji bo te ev yek kiriye. Sed pezên me hene û em naxwazin hejmara wan zêde bibe. Loma her carê ku şivan berxeke mê bizaye, em li şûna wê pezakekê serjê dikin." (Rivayetker dibêje ku Pêxember ﷺ peyva 'La tehsebenne' yanî 'wisa mehese' bi kar anî). Paşê min got: "Ey Resûlê Allah! Jineke min heye û di zimanê wê de tiştek heye," yanî ew bêedeb e. Wî got: "Wê demê wê berde." Min got: "Ey Resûlê Allah! Ew demeke dirêj hevala min e û zarokên min jê hene." Wî got: "Jê re şîret bike; eger di wê de xêr hebe, ew ê guhdarî bike. Û jina xwe wekî ku tu kenîza xwe didî lê nede." Min got: "Ey Resûlê Allah! Ji min re behsa destnimêjê bike." Wî got: "Destnimêjê temam bike, avê bixe navbera tiliyan û avê baş bikişîne pozê xwe, heya ku tu ne rojîgirtî bî."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Abdesta xwe bi tevahî bigire, bihêle av di navbera tiliyên te de bigihîje û dema rojî digirî avê kûr neke hundirê pozê xwe.
Şûştina ayînî ya ku misilman, ji bo nimûne berî nimêjê, dikin.
Bihêle av di navbera tiliyên te de bigihîje, da ku valahiyên navbera wan jî bên şûştin.
Di dema abdestê de kişandina avê bi pozê hundir.
Zanyar ji fermana ku abdest bi tevahî bê girtin derdixin ku divê beşên laş ên ku divê bên şûştin bi baldarî bên şûştin û tu cih hişk nemîne. Divê tilî wisa bên paqijkirin ku av di navbera wan de bigihîje. Îstîsna ji bo rojîdar nîşan dide ku di dema rojiyê de divê mirov ji kûr kişandina avê bi pozê dûr bikeve, ji tirsa ku av bigihîje qirikê. Hûrguliyên hiqûqî yên abdestê li gorî mezhebên fiqhê diguherin; çar mezhebên sunî girîngiya paqijkirina bi baldarî qebûl dikin, lê di nav tiştên din de li ser nirxandina hin kirinan wekî farz an pêşniyarkirî cuda dibin.
- Di dema abdestê de demê bide xwe da ku hemû beşên destnîşankirî bi baldarî bişûyî.
- Bihêle av di navbera tiliyên te de bigihîje, da ku valahiyên navbera wan jî paqij bibin.
- Dema rojî digirî, di abdestê de avê kûr neke hundirê pozê xwe.
Ev rivayeta sahih bi rêya zencîreyeke vegotinê ya têkildar hatiye veguhestin û rêberiyên din ên derbarê kirina abdestê bi baldarî de dihewîne.
Sunan Abi Dawud · #144 (Sahih)Ev rivayeta sahih her wiha li ser kişandina avê bi pozê di dema abdestê de û îstîsna ji bo kesê rojîdar diaxive.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.