Sunan Abi Dawud, hedîsa 161
Al-Mughirah ibn Shu'bah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Mughirah ibn Shu'bah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، قَالَ ذَكَرَهُ أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْسَحُ عَلَى الْخُفَّيْنِ . وَقَالَ غَيْرُ مُحَمَّدٍ عَلَى ظَهْرِ الْخُفَّيْنِ .
Mihemed ibn Sebbah el-Bezzaz ji me re ragihand, Ebdurehman ibn Ebî Zinad ji me re ragihand û got: Bavê min ji Urwe ibn Zubeyr, ew jî ji Muğîre ibn Şu‘be veguhest ku Resûlullah ﷺ li ser xufan (solên çermîn) mesh dikir. Kesekî ji bilî Mihemed got: "Li ser pişta xufan."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema wudûyê de serê çorikên xwe yên çermîn mesḥ kir.
Bi destên şil li ser çorikan derbas bûn, li şûna şûştina lingan, bi şertên derbasdar.
Çorikên çermîn an jî bergên lingan ên ku lingan dipêşînin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku di wudûya biçûk de mesḥkirina li ser çorikên çermîn destûr e. Gotina zêde diyar dike ku mesḥ li ser beşa jorîn a wan e. Mezhebên fiqhê şertên wekî lixwekirina wan piştî wudûya temam û dema destûrkirî nîqaş dikin; di hûrguliyan de cihê nêrînê heye.
- Li gorî mezheba ku tu dişopînî, şertên mesḥkirina çorikên çermîn fêr bibe.
- Di vê pratîkê de serê çorikan mesḥ bike û rêzikên wudûya biçûk bi cih bîne.
- Dema şert tên bicîh, vê hêsankirina destûrkirî bi kar bîne; dema mesḥkirin ne derbasdar be, şûştina asayî ya lingan paşguh neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.