Sunan Abi Dawud, hedîsa 253
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aishah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَتْ إِحْدَانَا إِذَا أَصَابَتْهَا جَنَابَةٌ أَخَذَتْ ثَلاَثَ حَفَنَاتٍ هَكَذَا - تَعْنِي بِكَفَّيْهَا جَمِيعًا - فَتَصُبُّ عَلَى رَأْسِهَا وَأَخَذَتْ بِيَدٍ وَاحِدَةٍ فَصَبَّتْهَا عَلَى هَذَا الشِّقِّ وَالأُخْرَى عَلَى الشِّقِّ الآخَرِ .
Aişe (r.a.) got: Dema yek ji me bi cenabetiyê re rûbirû bibûya, wê bi her du destên xwe ve sê tije av wiha dida serê xwe. Paşê bi destekî xwe av dida aliyekî û bi destê din jî av dida aliyê din.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema serşûştina mezin de, Aîşe av li serê xwe û her du aliyên laşê xwe belav dikir.
Rewşeke nepakîya ayînî ye ku serşûştina mezin pêwîst dike.
Mîqdara avê ku mirov dikare bi yek an her du destan hildê.
Zanyar ji vê derdixin ku di serşûştina mezin de av li ser serê û her du aliyên laş tê belavkirin. Kirinên ku hatine vegotin rêbazeke pratîkî nîşan didin da ku av bigihîje por û laş; hedîs jimara rast a kefên avê wekî erkeke cuda destnîşan nake.
- Di serşûştina mezin de avê bi baldarî li ser serê xwe û her du aliyên laşê xwe belav bike.
- Mîqdareke pratîkî ya avê bikar bîne ku dikare bi wê hemû laşê xwe bişo.
- Rêzikên îbadetê ji rivayetên pêbawer fêr bibe û wan bi baldarî pêk bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.