Sunan Abi Dawud, hedîsa 296
Asma bint Umais rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Asma bint Umais hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي صَالِحٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ اسْتُحِيضَتْ مُنْذُ كَذَا وَكَذَا فَلَمْ تُصَلِّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا مِنَ الشَّيْطَانِ لِتَجْلِسْ فِي مِرْكَنٍ فَإِذَا رَأَتْ صُفْرَةً فَوْقَ الْمَاءِ فَلْتَغْتَسِلْ لِلظُّهْرِ وَالْعَصْرِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَغْتَسِلْ لِلْفَجْرِ غُسْلاً وَاحِدًا وَتَتَوَضَّأْ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ مُجَاهِدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ لَمَّا اشْتَدَّ عَلَيْهَا الْغُسْلُ أَمَرَهَا أَنْ تَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ إِبْرَاهِيمُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُوَ قَوْلُ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ .
Wehb ibn Beqiyye ji me re ragihand; Xalid ji me re agahî da; ji Suhêl -wate kurê Ebû Salih-, ji Zuhriyê, ji Urwe ibn Zubêyr, ji Esma bint Umeys (razî be) hat gotin: Min got:
"Ya Resûlallah! Fatima bint Ebû Hubeyş ev çend roj in ku rastî îstîhazayê (xwînrijandina ne-mehane) hatiye û nimêj nake." Resûlallah ﷺ ferman kir: "Subhanallah! Bêguman ev ji şeytan e. Bila ew di tekneyekê de rûne, gava ku zerahiya li ser avê bibîne, bila ji bo nimêja pêşîn û êvarê yek car xwe bişo (xusl bike), ji bo nimêja êvarê û nivînê jî yek car xwe bişo, û ji bo nimêja sibehê jî yek car xwe bişo; di navbera van deman de jî bila destnimêjê bigire." Ebû Dawud dibêje: Mucadîd ji Ibn Ebbas (razî be) ragihandiye: Dema ku xuslkirin ji bo wê giran bû, Pêxember ﷺ emir kir ku du nimêjan bi hev re bike. Ebû Dawud dibêje: Îbrahîm jî ji Ibn Ebbas ev hadîs ragihandiye; ev dîtina Îbrahîm Nexaî û Ebdullah ibn Şedad e jî.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rewşa istîhadeyê de nimêj ferz dimîne, bi paqijkirina guncaw û wudûyê re.
Asmaa bint Umais ji Pêxember ﷺ derbarê Fatima bint Abi Hubaish de pirsî; ew ji ber xwînrêjiya domdar nimêj nekiribû.
Xwînrêjiya derveyî dema heyza mehane; ew jinê ji nimêjê azad nake.
Şûştina ayînî ya tevahî ye ku av digihîje tevahiya laş.
Şûştina ayînî ya ku berî nimêjê tê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku jina bi îstîhadeyê nimêjê didomîne û ji bo paqijbûnê tedbîr digire. Rîwayet di navbera demên diyarkirî de çend ghusl û wudûyan vedibêje. Ebu Dawud herwiha radigihîne ku Ibn Abbas di rewşa zehmetiya mezin de destûr da ku nimêj bên cemkirin. Mezhebên fiqhê qaîdeyên rast ên paqijkirinê, demên nimêjê û cemkirina wan bi hûrgulî dinirxînin; hemû mezheb ev hûrgulî bi heman awayî pêk nayînin.
- Ji ber xwînrêjiya domdar a derveyî heyza mehane, bêyî ku qaîdeyên wê bizanî, nimêjê rawestîne.
- Ger dudilî dubare bibe, ji zanyarekî pispor şîretê bixwaze ku li gorî rewşa te û mezheba te be.
- Ji bo paqijkirinê tedbîrên pratîkî bigire, lê barê bêhewce li ser xwe zêde neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.