Sunan Abi Dawud, hedîsa 438
Abu Qatadah al-Ansari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Qatadah al-Ansari hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ الأَنْصَارِيُّ مِنَ الْمَدِينَةِ وَكَانَتِ الأَنْصَارُ تُفَقِّهُهُ - فَحَدَّثَنَا قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو قَتَادَةَ الأَنْصَارِيُّ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الأُمَرَاءِ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ . قَالَ فَلَمْ تُوقِظْنَا إِلاَّ الشَّمْسُ طَالِعَةً فَقُمْنَا وَهِلِينَ لِصَلاَتِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " رُوَيْدًا رُوَيْدًا " . حَتَّى إِذَا تَعَالَتِ الشَّمْسُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يَرْكَعُ رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَلْيَرْكَعْهُمَا " . فَقَامَ مَنْ كَانَ يَرْكَعُهُمَا وَمَنْ لَمْ يَكُنْ يَرْكَعُهُمَا فَرَكَعَهُمَا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُنَادَى بِالصَّلاَةِ فَنُودِيَ بِهَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِنَا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " أَلاَ إِنَّا نَحْمَدُ اللَّهَ أَنَّا لَمْ نَكُنْ فِي شَىْءٍ مِنْ أُمُورِ الدُّنْيَا يَشْغَلُنَا عَنْ صَلاَتِنَا وَلَكِنَّ أَرْوَاحَنَا كَانَتْ بِيَدِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَأَرْسَلَهَا أَنَّى شَاءَ فَمَنْ أَدْرَكَ مِنْكُمْ صَلاَةَ الْغَدَاةِ مِنْ غَدٍ صَالِحًا فَلْيَقْضِ مَعَهَا مِثْلَهَا " .
Xalid b. Sumeyr got: Ebdullah b. Rebah el-Ensarî ji Medîneyê hat cem me û Ensarî wî wekî zanyarekî fiqhê didîtin. Wî ji me re vegot û got: Ebû Qetade el-Ensarî, siwarê Resûlullah ﷺ, ji min re got: Resûlullah ﷺ artêşeke bi serokan şand. Paşê heman çîrok vegot û got: Tiştek me hişyar nekir ji bilî ku roj derketibû. Em ji bo nimêja xwe bi sergermî rabûn. Pêxember ﷺ got: 'Hêdî bin, hêdî bin.' Gava roj bilind bû, Resûlullah ﷺ got: 'Kî ji we du rekêtên sibehê (sunnet) dinimêje, bila wan binimêje.' Hingê hem yên ku dinimêjin û hem jî yên ku nanimêjin rabûn û ew her du rekêt nimêjtin. Paşê Resûlullah ﷺ emir da ku bang were kirin; bang hate kirin. Resûlullah ﷺ rabû û pêşiya me nimêj kir. Gava ji nimêjê vegeriya, got: 'Bizanin ku em spasiya Allah dikin ku em di ti karên dinyayê de nebûn ku me ji nimêja me mijûl bike. Lê belê ruhên me di destê Allah Ezze we Celle de bûn; her ku wî bixwesta wan dişandin. Loma, kî ji we sibe nimêja sibehê di wextê wê yê rast de bigihîne, bila mîna wê nimêjekê wekî qeza pê re binimêje.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku ji ber xewê nimêjekê winda dike, ew nimêjê gava ku şiyar dibe pêk tîne.
Pêxember ﷺ û sehabeyên wî di rêwîtiyekê de ji xewê tenê piştî hilatina rojê şiyar bûn; wê demê nimêja sibê ya ku winda kiribûn pêk anîn.
Du yekeyên nimêjê yên pêşniyarkirî ku berî nimêja Fecirê ya ferz têne kirin.
Gotineke ku nîşan dide xew û şiyarbûn di bin iradeya Allah de ne.
Piştî derbasbûna dema diyarkirî, pêkanîna nimêjekê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kesê ku ji ber xewê nimêjekê winda dike, divê wê nimêjê gava ku şiyar dibe pêk bîne. Di vê vegotinê de, du reke'etên pêşniyarkirî yên Fecirê berî nimêja ferz têne kirin. Gotina derbarê nimêja sibeya din de ji aliyê zanyaran ve hatiye nîqaşkirin; ew wekî fermaneke giştî ji bo dubarekirina nimêjekê ku di dema xwe de hatiye kirin nayê fêmkirin. Fiqhzan di hûrguliyên qezakirinê û rêza nimêjan de cuda dibînin, lê erkê qezakirina nimêja ferz a ji ber xewê windabûyî qebûl dikin.
- Heke bê niyet piştî derbasbûna dema nimêjê şiyar bibî, nimêja windabûyî gava ku şiyar dibî pêk bîne.
- Ji bo ku di wextê xwe de şiyar bibî gavên pratîkî bavêje, wek mînak alarmê deyne an ji kesekî bixwaze te şiyar bike.
- Heke nimêjekê winda bikî, aram bimîne û wê bi baldarî, bê derengxistin, qaza bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.