Sunan Abi Dawud, hedîsa 562
Ka'b ibn Ujrah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Dawud heta Abu Thumama al‑Hannat
- 1Muhammad ibn Sulayman al‑Anbariji Abu Dawud re vegotمُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ
- 2Abd al‑Malik ibn Amrعَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ عَمْرٍو
- 3Dawud ibn Qaysدَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ
- 4Sa'd ibn Ishaqسَعْدُ بْنُ إِسْحَاقَ
- 5Abu Sa'id al‑Maqburiأَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ
- 6Abu Thumama al‑Hannatأَبُو ثُمَامَةَ الْحَنَّاطُ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ عَمْرٍو، حَدَّثَهُمْ عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو ثُمَامَةَ الْحَنَّاطُ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ عُجْرَةَ، أَدْرَكَهُ وَهُوَ يُرِيدُ الْمَسْجِدَ أَدْرَكَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ قَالَ فَوَجَدَنِي وَأَنَا مُشَبِّكٌ بِيَدَىَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلاَ يُشَبِّكَنَّ يَدَيْهِ فَإِنَّهُ فِي صَلاَةٍ " .
Ka'b bîn Ucre ragihand: Ebû Sumame el-Hennat got ku dema ew ber bi mizgeftê ve diçû, Ka'b bîn Ucre rastî wî hat; yek ji wan herdu hevalan rastî yê din hat. Wî dît ku min tiliyên her du destên xwe tevlihev kiribûn û ji vê yekê qedexe kirim û got:
"Resûlullah ﷺ ferman kir: 'Gava yek ji we destnimêjeke baş bigire û paşê bi niyeta çûna mizgeftê derkeve, divê tiliyên xwe tevlihev neke, ji ber ku ew di nav nimêjê de ye.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku piştî wudu diçe mizgeftê, wekî kesekî di nimêjê de tê hesibandin.
Paqijkirina ayînî ya berî nimêjê, ku jê re wudu jî tê gotin.
Tiliyên her du destan di nav hev re derbas kirin.
Mizgeft wekî cihê armancê hilbijartin da ku li wir nimêj bê kirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kesê piştî wudu bi niyeta nimêjkirinê li mizgeftê diçe, ber bi rûmet û xelata nimêjê ve diçe. Ji ber vê yekê, di vê rewşê de tevkirina tiliyan nayê pêşniyarkirin. Ev rêberî bi taybetî derbarê rêya çûna nimêjê de ye; ew qedexeyeke giştî ya tevkirina tiliyan nîne. Mezhebên fiqhê li ser nirxandina hiqûqî ya rast a vê mekruhbûnê nîqaş dikin, lê rûmeta pêşniyarkirî ya rêya ber bi nimêjê ve dipejirînin.
- Wuduyê xwe bi baldarî bike û bi niyeta zelal a nimêjkirinê here mizgeftê.
- Li ser rêyê hurmeta nimêjê biparêze û li gorî rêberiya Pêxember ﷺ tiliyên xwe tev neke.
- Rêya ber bi mizgeftê ve wekî beşeke watedar a îbadeta xwe bibîne.
Ev rivayeta sahih ji heman beşê jî behsa tevgerê li ser rêya mizgeftê dike û alîkar dibe ku rewşa taybet a vê rêyê were famkirin.
Sunan Abi Dawud · #561 (Sahih)Ev rivayeta sahih di beşa nimêjê de nêzî vê rivayetê ye û ji bo têkiliya rast bi nimêjê re agahiyên zêde peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.