Sunan Abi Dawud, hedîsa 930
Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Mu'awiyah ibn al-Hakam al-Sulami hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - الْمَعْنَى - عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَرَمَانِي الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقُلْتُ وَاثُكْلَ أُمِّيَاهُ مَا شَأْنُكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَىَّ فَجَعَلُوا يَضْرِبُونَ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ فَعَرَفْتُ أَنَّهُمْ يُصَمِّتُونِي - فَقَالَ عُثْمَانُ - فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُسَكِّتُونِي لَكِنِّي سَكَتُّ قَالَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - بِأَبِي وَأُمِّي - مَا ضَرَبَنِي وَلاَ كَهَرَنِي وَلاَ سَبَّنِي ثُمَّ قَالَ " إِنَّ هَذِهِ الصَّلاَةَ لاَ يَحِلُّ فِيهَا شَىْءٌ مِنْ كَلاَمِ النَّاسِ هَذَا إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَقِرَاءَةُ الْقُرْآنِ " . أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَوْمٌ حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَقَدْ جَاءَنَا اللَّهُ بِالإِسْلاَمِ وَمِنَّا رِجَالٌ يَأْتُونَ الْكُهَّانَ . قَالَ " فَلاَ تَأْتِهِمْ " . قَالَ قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَتَطَيَّرُونَ . قَالَ " ذَاكَ شَىْءٌ يَجِدُونَهُ فِي صُدُورِهِمْ فَلاَ يَصُدُّهُمْ " . قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَخُطُّونَ . قَالَ " كَانَ نَبِيٌّ مِنَ الأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطَّهُ فَذَاكَ " . قَالَ قُلْتُ جَارِيَةٌ لِي كَانَتْ تَرْعَى غُنَيْمَاتٍ قِبَلَ أُحُدٍ وَالْجَوَّانِيَّةِ إِذِ اطَّلَعْتُ عَلَيْهَا إِطْلاَعَةً فَإِذَا الذِّئْبُ قَدْ ذَهَبَ بِشَاةٍ مِنْهَا وَأَنَا مِنْ بَنِي آدَمَ آسَفُ كَمَا يَأْسَفُونَ لَكِنِّي صَكَكْتُهَا صَكَّةً فَعَظَّمَ ذَاكَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَفَلاَ أُعْتِقُهَا قَالَ " ائْتِنِي بِهَا " . قَالَ فَجِئْتُهُ بِهَا فَقَالَ " أَيْنَ اللَّهُ " . قَالَتْ فِي السَّمَاءِ . قَالَ " مَنْ أَنَا " . قَالَتْ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ . قَالَ " أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ " .
Muawiye bîn el-Hekem es-Sulemî got: Min ligel Resûlê Allah ﷺ nimêj dikir. Mêrekî ji nav cemaetê bêhnijî û min got:
"Yerhemukellah." Xelkê bi çavên xwe li min nerazîbûna xwe nîşan dan. Min got: "Dayika min winda be! Çima hûn wisa li min dinêrin?" Wan destên xwe li ser ranên xwe dan û min fêm kir ku ew dixwazin ez bêdeng bim. Usman got: Dema min dît ku ew min bêdeng dikin, ez bêdeng mam. Dema Resûlê Allah ﷺ nimêja xwe qedand - bila bav û diya min qurbana wî bin - wî ne li min da, ne ez şermezar kirim û ne jî çêr kir. Paşê got: "Di vê nimêjê de ti axaftina mirovan helal nîne; ev tenê tesbîh, tekbîr û xwendina Qur'anê ye," an jî Resûlê Allah ﷺ wiha got. Min got: "Ey Resûlê Allah! Em civakek in ku nû ji cahiliyetê derketine û Allah Îslam aniye me. Di nav me de kesên ku diçin cem kahinan hene." Wî got: "Neçin cem wan." Min got: "Di nav me de kesên ku baweriya xwe bi şugnan tînin hene." Wî got: "Ew tiştek e ku di dilê wan de peyda dibe, lê bila ew wan ji kiryarên wan venegerîne." Min got: "Di nav me de kesên ku xêzan dikişînin hene." Wî got: "Pêxemberek hebû ku xêz dikişandin; her kêsê ku xêza wî li gorî xêza wî be, ew rast e." Min got: Kenîzeke min hebû ku li ber Uhud û Cewaniyyê pezê min dişivan. Carekê dema ez çûm ser wê, min dît ku gur pezkek wê biriye. Ez jî wekî hemû mirovan aciz dibim, lewma min lê xist. Ev yek li ser Resûlê Allah ﷺ giran hat. Min got: "Ma ez wê azad nekim?" Wî got: "Wê bîne cem min." Min ew anî cem wî. Wî pirsî: "Allah li ku ye?" Wê got: "Li ezmanan." Wî pirsî: "Ez kî me?" Wê got: "Tu Resûlê Allah î." Wî got: "Wê azad bike, bêguman ew mu'mine ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ rêgezên nimêjê bi nermî hîn kir û xurafeyan red kir.
Mu'awiyah ibn al-Hakam vedibêje ku ew di dema nimêjê de ji ber nizanîna rêgezan diaxivî, û Pêxember ﷺ piştî nimêjê bi aramî ew hîn kir. Paşê wî derbarê falvanan, nîşaneyên pêşgotinê û xêzkirinê de pirs kir.
Kesên ku îdia dikin zanîna veşartî an jî pêşerojê dizanin.
Nîşanên ku kesek bawer dike dikare ji wan bextê baş an xirab derxe.
Axaftinên rojane ku ne ji xwendin û bîranînên di nimêjê de hatine diyarkirin in.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku axaftinên asayî di nimêjê de cihê wan tune ye û kesê ku rêgezekê nizanibe divê piştî nimêjê bi dilovanî bê hînkirin. Pêxember ﷺ şêwirmendiya ji falvanan red kir û hîn kir ku nîşaneyên pêşgotinê divê mirov ji niyeta xwe dûr neixin. Beşa derbarê xêzkirinê de destûrê nade falbûnê: zanyar tekez dikin ku zanîna taybet a pêxemberekî berê wek rêbazekê ji bo mirovan tune ye. Ev çîrok herwiha nîşan dide ku azadkirina xizmetkarê jin wek karekî hêja hate teşwîqkirin.
- Rêgezên nimêjê gav bi gav hîn bibe û di dema nimêjê de ji axaftinên asayî dûr bikeve.
- Kesê ku tiştekî nizanibe bi aramî rast bike û piştî nimêjê rêgeza rast jê re rave bike.
- Nêzî falvanan nebe û nehêle ku nîşaneyên ku têne îdiakirin biryarên te kontrol bikin.
Ev vegotina sahih herwiha behsa tiştên ku di nimêjê de tên gotin dike û sînorên axaftinê di wê de diyar dike.
Sunan Abi Dawud · #929 (Sahih)Ev vegotin rasterast li kêleka vê raporê di beşa nimêjê de tê û ew jî behsa peyv û kiryarên di nimêjê de dike.
Sunan Abi Dawud · #931 (Daif)Ev rapor demên din ên hînkirina Mu'awiyah ibn al-Hakam vedibêje; pileya hatî diyarkirin da'if e, lewma li hember vegotina sahih bingeh nîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.