Sahih al-Bukhari, hedîsa 1706
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Abu Hurayra
- 1Muhammadji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدٌ
- 2Abd al‑A'la ibn Abd al‑A'laعَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى
- 3Ma'marمَعْمَرٍ
- 4Yahya ibn Abu Kathirيَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ
- 5Ikrimaعِكْرِمَةَ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً، قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. قَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ رَاكِبَهَا يُسَايِرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّعْلُ فِي عُنُقِهَا. تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Mihemed ji me re ragihand: Ebdul-E'la kurê Ebdul-E'la ji me re xeber da; ew ji Me'mer, ew ji Yehya kurê Ebî Kesîr, ew ji Îkrime, ew jî ji Ebû Hureyre (razîyallahû enhu) ragihandin: Pêxemberê Xwedê ﷺ mêrekî dît ku deveke qurbanê (Bedene) diajot. Fermo:
"Siwarê wê bibe." Wî got: "Ew deveke qurbanê ye!" Pêxember ﷺ dîsa fermo: "Siwarê wê bibe!" Ebû Hureyre dibêje: "Min dît ku ew mêr li ser siwar bû û bi Pêxember ﷺ re dimeşiya, û sol di stûyê wê de daliqandî bû." Mihemed kurê Beşşar jî ev yek piştrast kir: Usman kurê Umer ji me re ragihand; Elî kurê Mubarek ji me re xeber da; ew ji Yehya, ew ji Îkrime, ew jî ji Ebû Hureyre (razîyallahû enhu), ji Pêxember ﷺ ragihandin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ destûr da ku deveya qurbanê wekî siwarî were bikaranîn.
Heywaneke mezin a qurbanê, bi gelemperî deve, ku ji bo qurbanê di dema hecê de hatiye veqetandin.
Nîşaneyeke nasînê ku diyar dikir heywan ji bo qurbanê hatiye veqetandin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku dema hewcedarî hebe, wekî di rêwîtiyê de, mirov dikare li ser heywanê qurbanê siwar bibe, bi şertê ku zirarê nede heywanê. Fermana dubarekirî ya Pêxember ﷺ eşkere dike ku zilam diviya armanca qurbanê ji bo ku heywan bê bikaranîn bihêle, wekî sedemê nedîtiba. Feqîhan şertên hûrgulî li ser bingeha vegotinên din ên derbarê heywanên qurbanê de nîqaş dikin; rêbera giştî ew e ku mirov lênêrîna heywanê bike û bêyî hewcedarî barê giran li ser bar neke.
- Dema pêwîst be, heywanê qurbanê ji bo veguheztinê bikar bîne, lê baş lê binêre û pê zirarê nede.
- Heke di derbarê rêgezek olî de guman hebe, daxwaza ravekirinê bike û li pey rêberiya eşkere ya kesên pêbawer û zanayî bike.
- Di ayînan de tiştên ku ferz in ji tiştên ku ji ber ihtiyatê an adetê têne kirin cuda bike.
Ev vegotin jî li ser muameleya bi heywanê qurbanê re di dema hecê de ye û rêzikên pratîkî yên qurbanê temam dike.
Sahih al-Bukhari · #1704 (Sahih)Ev hedîs behsa nîşankirin û xemilandina heywanên qurbanê dike; ev bi sandala ku wekî nîşaneke nasînê li stûyê devebê hate daliqandin re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.