Sahih al-Bukhari, hedîsa 2266
Ya'la ibn Umayya rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ya'la ibn Umayya hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الْعُسْرَةِ فَكَانَ مِنْ أَوْثَقِ أَعْمَالِي فِي نَفْسِي، فَكَانَ لِي أَجِيرٌ، فَقَاتَلَ إِنْسَانًا، فَعَضَّ أَحَدُهُمَا إِصْبَعَ صَاحِبِهِ، فَانْتَزَعَ إِصْبَعَهُ، فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ، فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ " أَفَيَدَعُ إِصْبَعَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا ـ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ ـ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ ". قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ جَدِّهِ، بِمِثْلِ هَذِهِ الصِّفَةِ أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ، فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ، فَأَهْدَرَهَا أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه.
Ye'la bin Umeiye (razîyellahu anhu) got: Min ligel Pêxember ﷺ di sefera Ceyşu'l-Usre (Sefera Tebûkê) de şer kir û ev yek li cem min ji hemû kiryarên min ên herî qenc bû. Karkerekî min hebû, wî bi kesekî re şer kir û yekî ji wan tiliya hevalê xwe gez kir. Dema ku yê gezkirî tiliya xwe kişand, diranê yê gezker şikiya û ket. Ew çû cem Pêxember ﷺ û gilî kir, lê Pêxember ﷺ daxwaza wî red kir û got:
"Ma te dixwest ku ew tiliya xwe di devê te de bihêle da ku tu wê wekî devekî nêr biçewînî û bibirî?" Îbn Cureyc ragihand ku Ebdullah bin Ebî Muleyke ji bapîrê xwe mîna vê bûyerê vegot: Mêrekî destê mêrekî din gez kir û diranê wî şikiya, lê Ebû Bekir (razîyellahu anhu) hukm da ku ji bo wî diranê şikestî tu mafê wî yê xelatstandinê tune ye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku di xweparastinê de xwe ji kesê ku wî digire rizgar dike, ji bo diranê wî yê şikestî berpirsiyar nabe.
Navê şerê Tebûkê ye, ku bi zehmetiyên mezin re derbas bû.
Yek ji diranên li pêşiya devê ye; di vê bûyerê de diranê kesê ku digirt şikest.
Pereyek ku ji bo birîndarbûn an windahiyê tê xwestin.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku kes ji birîndarbûna ku di dema xwe rizgarkirinê de ji gewrîdaneke neheq pêk tê berpirsiyar nabe, bi şertê ku bersiv ji bo rawestandina gewrîdanê pêwîst be. Redkirina daxwazê li ser vê bingehê bû ku kesê digirt xwe rewşa xeternak çêkiribû û ne pêwîst bû ku kesê din bihêle tiliya wî bixwe. Ev ne azadbûneke giştî ji berpirsiyariya her birîndarbûnekê ye ku di dema pevçûnê de çêdibe: rewş, pêwîstî û lihevhatina bersivê bi xetereyê girîng in. Mezhebên fiqhê berpirsiyariya di rewşên parastinê de li gor van sînor û rastiyên têkildar dinirxînin.
- Ji gewrîdanê xwe bi tenê ewqas hêzê rizgar bike ku ji bo rawestandina xeterê pêwîst e.
- Di pevçûnê de, şûna ku bi zorê telafiyê bixwazî, rastiyan bi aramî ji dadwer an navbeynkarê desthilatdar re bibêje.
- Ji bo pêşîgirtina li pevçûnê berpirsiyariyê bigire û berî ku nîqaş bibe tundûtûjiya laşî alîkariyê bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.