Sahih al-Bukhari, hedîsa 4159
Ka'b ibn Ujra rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ka'b ibn Ujra hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ خَلَفٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، وَرْقَاءَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ وَقَمْلُهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ " أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ". قَالَ نَعَمْ. فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحْلِقَ وَهْوَ بِالْحُدَيْبِيَةِ، لَمْ يُبَيِّنْ لَهُمْ أَنَّهُمْ يَحِلُّونَ بِهَا، وَهُمْ عَلَى طَمَعٍ أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ الْفِدْيَةَ، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُطْعِمَ فَرَقًا بَيْنَ سِتَّةِ مَسَاكِينَ، أَوْ يُهْدِيَ شَاةً، أَوْ يَصُومَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ.
Hesen kurê Xelef ji me re gotiye: Îshaq kurê Yûsif ji me re gotiye, ji Ebû Bişr û Werqa', ji Îbnî Ebû Necîh, ji Mucâhid, wî gotiye: Ebdurehman kurê Ebû Leyla ji min re gotiye, ji Ke'b kurê Ucre, ku Resûlullah ﷺ ew dîtibû û kêçikên serê wî dirijîn ser rûyê wî. Hingê Resûlullah ﷺ jê pirsî:
"Ma kêçikên te ezab didin te?" Wî got: "Erê." Li ser vê yekê, dema ew li Hudeybiyeyê bûn, Resûlullah ﷺ ferman da wî ku serê xwe bitraşe. Heta wê demê ne diyar bûbû ku ew ê li wir ji îhramê derkevin û hêviya wan hebû ku bikevin Mekkeyê. Paşê Allah ayeta fîdyeyê nazil kir û Resûlullah ﷺ ferman da wî ku ji şeş miskînan re xwarinekê (bi qasî fereqekê) bide, an pezakekê qurban bike, an jî sê rojan rojî bigire.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema îhramê de heke astengiya giran hebe, bi fidyeya diyarkirî destûr heye ku ser were تراşîn.
Di dema sefera Hudeybiyê de, Ka‘b ibn ‘Ujra ji kêzikan ewqas diêşiya ku ew li ser rûyê wî diketin. Pêxember ﷺ destûr da ku serê xwe تراشîne û wî di navbera xwarindana şeş kesên hewcedar, qurbanîkirina pezekê, an rojiya sê rojan de azad hişt.
Rewşa pîroz a ji bo hecê an umreyê, ku tê de hin kirin qedexe ne.
Berdêlekî diyarkirî ku kesek dide dema ku ji ber sedemeke derbasdar nikare rêgezeke îhramê bi cih bîne.
Pîvaneke kevn a qebareyê ji bo xwarinê; qebareya rastîn li gorî pîvana ku tê bikaranîn diguhere.
Zanyar ji vê derdixin ku kesê di îhramê de dikare serê xwe تراشîne, dema ku astengî an pêdivî vê yekê bixwaze, lê divê fidye bide. Sê awayên ku tên gotin ev in: xwarindana şeş kesên hewcedar, qurbanîkirina pezekê an rojiya sê rojan; destûr heye ku yek ji wan were hilbijartin. Mezhebên fiqhê di pirtûkên xwe de mîqdara rastîn a xwarinê û şertên fidyeyê nîqaş dikin.
- Kesê ku di dema îhramê de rastî astengiyeke giran tê, divê berî kirina tiştekî qedexe şîreta pisporê olî bistîne.
- Dema ku ji bo sivikkirina nerehetiyê pêdivî hebe, divê berpirsiyariyên olî yên pêwendîdar bi baldarî bên bicihanîn.
- Pêxember ﷺ hewcedariyên laşî li ber çavan girt û di heman demê de rêyek konkret ji bo dayîna fidyeyê nîşan da.
Ev rivayet derketina Pêxember ﷺ ber bi Hudeybiyê ve vedibêje û alîkarî dike ku bûyer di çarçoveya xwe ya firehtir de were fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #4158 (Sahih)Ev rivayet her wiha bûyerên derdora Hudeybiyê vedibêje, li wir Ka‘b ibn ‘Ujra rastî ceribandina ku hatiye ravekirin hat.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.