Sahih Muslim, hedîsa 124
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتُخْلِفَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ لأَبِي بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَاللَّهِ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عِقَالاً كَانُوا يُؤَدُّونَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهِ . فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku Resûlullah ﷺ wefat kir û Ebû Bekir piştî wî bû xelîfe, hinek ji ereban murted bûn (ji dîn derketin). Omerê kurê Xettab ji Ebû Bekir re got:
"Tu çawa bi mirovan re şer dikî, halbukî Resûlullah ﷺ ferman daye: 'Ez hatim emrkirin ku bi mirovan re şer bikim heta ku bibêjin: Ji bilî Allah tu îlah tune ye. Kê bibêje ji bilî Allah tu îlah tune ye, wî can û malê xwe ji min parastiye, lê bi heqê wî ve girêdayî ye û hesabê wî li ser Allah e.'" Li ser vê yekê Ebû Bekir got: "Bi Allah sond be, ez ê teqez bi wî kesî re şer bikim ku nimêj û zekatê ji hev vediqetîne, çimkî zekat heqa malê ye. Bi Allah sond be, eger wan qayişeke deve jî ku wan didan Resûlullah ﷺ ji min re nedana, ez ê ji ber vê yekê bi wan re şer bikim." Omerê kurê Xettab got: "Bi Allah sond be, min dît ku Allah Ezze we Celle sînga Ebû Bekir ji bo şer vekiriye û min zanî ku ew heq e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir zekatê wek berpirsiyariyeke mecbûrî li gel nimêjê domand.
Piştî mirina Resûlê Allah ﷺ, hin komên Erebê red kirin ku zekatê bidin an ji Îslamê vegeriyan. Omer ji Ebû Bekir pirsî ka ev yek çawa bi parastina ku îlannameya baweriyê peyda dike re li hev tê. Ebû Bekir bersiv da ku nimêj û zekat nayên ji hev veqetandin.
Beşdariyeke alîkariyê ya mecbûrî ku ji sûdmendên diyarkirî re tê dayîn.
Bingeheke qanûnî, wek berpirsiyariyek ku li gorî rêgezên Îslamê li ser milkê mirov dikeve.
Têlêke biçûk ku ji bo girêdana deve dihat bikaranîn; Ebû Bekir wê wek mînakek ji bo heta mîqdarekî biçûk yê zekata deyndar bikar anî.
Zanyarên klasîk, di nav wan de en-Newewî, ji vê yekê derdixin ku îlannameya baweriyê jiyan û milkê kesekî diparêze, ji bilî dema ku mafekî diyarkirî bingehekê dide ku li wan maf were dayîn. Hedîsê balê dikişîne ser vê yekê ku zekat stûnekî mecbûrî ye û divê ji nimêjê neyê veqetandin. Biryara Ebû Bekir di derbarê wan koman de, di çarçoveya krîza xelîfetiya destpêkê de bû û ji kesan re destûrê nade ku tundûtûjiyê bikar bînin. Fiqhzan komkirin û bicihanîna van berpirsiyariyan wek karên desthilatdariya xwedî şiyan dinirxînin, li gorî rêgezên hiqûqa Îslamî.
- Zekatê wek rengekî îbadeta mecbûrî bibîne û bi baldarî mîqdara ku divê bidî hesab bike.
- Di nakokiyên olî de zanîn bigere û bi zanyar û desthilatdarên xwedî şiyan re şêwir bike; dadê bi destê xwe negire.
- Yekîtiya civakê biparêze, berpirsiyariyan bi ciddî bigire û nakokiyan bi aqil û dadweriyê çareser bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.