Sahih Muslim, hedîsa 142
Ubada ibn al-Samit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ubada ibn al-Samit hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلاً لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنِ اسْتُشْهِدْتُ لأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنِ اسْتَطَعْتُ لأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلاَّ حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلاَّ حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ " .
Quteybe kurê Seîd ji me re vegot, Leys ji me re vegot, ji Îbn Eclan, ji Muhemmed kurê Yehya kurê Hebban, ji Îbn Muheyrez, ji Sunabihî, ji Ubade kurê Samit (ez jê razî bim), wisa got: Ez çûm ba wî dema ku ew di ber mirinê de bû û min dest bi giriyê kir. Wî got: 'Hêdî be! Çima digirî? Sond bi Xwedê, eger ez ji bo şahidiyê were pirsîn, ez ê teqez ji bo te şahidiyê bikim. Eger ez ji bo şefaetê were pirsîn, ez ê teqez ji bo te şefaetê bikim. Û eger bikaribim, ez ê teqez qenciya te bikim.' Paşê wî got: 'Sond bi Xwedê, min tu hadîsek ji Resûlullah ﷺ nebihîstiye ku tê de xêrek ji we re hebe lê min ew ji we re negotiye, ji bilî hadîseke tenê. Û ez ê îro wê hadîsê jî ji we re bibêjim, lêbelê canê min hatiye dorpêçkirin (ez di ber mirinê de me). Min ji Resûlullah ﷺ bihîst ku digot:
"Kî şahidî bide ku ti xweda nîne ji bilî Allah û bêguman Muhemmed Resûlê Allah e, Allah agirê dojehê li ser wî heram dike."'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku bi dilpakî şahadeta baweriyê dide, ji aliyê Allah ve ji agirê Dojehê tê parastin.
Bi baweriyê qebûl kirin û şahidî kirin ku tenê Allah mafê îbadetê heye û Muhammad ﷺ Peyxemberê Wî ye.
Dojeh; ew ceza ku Allah ji bo bêbawerî û guneh amade kiriye.
Zanyar rave dikin ku soza parastinê li ser baweriya dilpak bi şahadeta baweriyê û dûrketina ji şirkê ye. Ew vê nivîsê bi riwayetên ku hişyarî didin ku guneh dikarin bawermend bibin armanc ve girêdidin: Allah dikare wî bibexşîne an jî piştî cezakirinê wî ji Agirê Dojehê derxe. Ji ber vê yekê, ev gotin nayên wê wateyê ku her kesê bêbawerî an bê hesabdan wan bibêje bixweber ewle ye. Hedîs herwiha baldarî û dilovanîya ‘Ubada ibn as-Samit nîşan dide; wî zanîna ku ji civata wî re bi feyde bû veguhast.
- Şahadeta baweriyê bi baweriyeke dilpak nû bike û ibadeta xwe tenê ji bo Allah bike.
- Hêviya te ya parastina Allah bila te teşwîq bike ku tobe bikî û gunehan bihêlî.
- Zanîna olî ya pêbawer bi baldarî bi kesên din re parve bike, wekî ‘Ubada ibn as-Samit kiriye.
Ev riwayet şahadeta baweriyê bi qebûlkirina Allah wekî Rebb û Muhammad ﷺ wekî Peyxemberê Wî ve girêdide û bi vî awayî bingeha baweriyê rave dike.
Sahih Muslim · #140 (Sahih)Ev riwayeta sahîh jî behsa şahadeta baweriyê dike û dike alîkar ku soza rizgariyê di çarçoveya baweriyê de were famkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.