Sahih Muslim, hedîsa 1602
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ نَادَى بِالصَّلاَةِ بِضَجْنَانَ ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِهِ وَقَالَ أَلاَ صَلُّوا فِي رِحَالِكُمْ . وَلَمْ يُعِدْ ثَانِيَةً أَلاَ صَلُّوا فِي الرِّحَالِ . مِنْ قَوْلِ ابْنِ عُمَرَ .
Ebû Bekr ibn Ebî Şeybe ji me re vegot: Ebû Usame ji me re vegot: Ubeydullah ji me re vegot: Ji Nafi', ji Ibn Umer, ku wî li cihekî bi navê Decnan bang kiribû bo nimêjê, paşê mîna wê got û got:
"Haydar bin, di cihên xwe de nimêj bikin." Lê cara duyemîn gotina Ibn Umer ("Di cihên xwe de nimêj bikin") dubare nekir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn ‘Umer li Dajnanê bang kir ku di hewaya xirab de li malê nimêj bikin.
Cihê ku Ibn ‘Umer tê de bangê nimêjê da.
Mal an cihên razana kesan.
Zanyar ji rivayetên têkildar derdixin ku di hewaya zehmet de bangdêr dikare ragihîne ku mirov li malê nimêj bikin. Bi vî awayî, bangê nimêjê ji bangê ku mirov bên nimêjê cuda dimîne. Mezhebên fiqhê li ser gotina rast û sepandina wê nîqaş dikin, lê destûra nimêjkirina li malê di şertên hewayê yên giran de qebûl dikin.
- Di hewaya giran de ji îmamekî pêbawer bipirse gelo dikarî li malê nimêj bikî.
- Dema ragihandina nimêjkirina li malê, eşkere bike ku ev hêsankariyeke destûrdar e, ne redkirina giştî ya nimêja bi cemaatê ye.
- Di bangê nimêjê de peyvên ku di civata te de hatine destnîşankirin bi kar bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.