Sahih Muslim, hedîsa 1933
Umm Salama rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Salama hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى التُّجِيبِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَعَبْدَ الرَّحْمَنِ، بْنَ أَزْهَرَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَرْسَلُوهُ إِلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلاَمَ مِنَّا جَمِيعًا وَسَلْهَا عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقُلْ إِنَّا أُخْبِرْنَا أَنَّكِ تُصَلِّينَهُمَا وَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهُمَا . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَكُنْتُ أَصْرِفُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ النَّاسَ عَنْهَا . قَالَ كُرَيْبٌ فَدَخَلْتُ عَلَيْهَا وَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي بِهِ . فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ . فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَأَخْبَرْتُهُمْ بِقَوْلِهَا فَرَدُّونِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِمِثْلِ مَا أَرْسَلُونِي بِهِ إِلَى عَائِشَةَ . فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْهُمَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا أَمَّا حِينَ صَلاَّهُمَا فَإِنَّهُ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَخَلَ وَعِنْدِي نِسْوَةٌ مِنْ بَنِي حَرَامٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَصَلاَّهُمَا فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ قُومِي بِجَنْبِهِ فَقُولِي لَهُ تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَسْمَعُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتَيْنِ الرَّكْعَتَيْنِ وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا فَإِنْ أَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخِرِي عَنْهُ - قَالَ - فَفَعَلَتِ الْجَارِيَةُ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَاسْتَأْخَرَتْ عَنْهُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ " يَا بِنْتَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ بِالإِسْلاَمِ مِنْ قَوْمِهِمْ فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَهُمَا هَاتَانِ " .
Kureyb, xulamê azadkirî yê Îbn Ebbas, wiha ragihand: Ebdullah bîn Ebbas, Ebdurrahman bîn Ezher û Miswer bîn Mexreme ez şandim cem Aişe, hevjîna Pêxemberê Xwedê ﷺ. Wan gotin:
"Silavên me hemûyan bigihîne wê û li ser du rikatên piştî nimêja êvarî (esr) jê bipirse. Bêje: Me bihîstiye ku tu wan dinimêjî, lê belê ji me re hatiye gotin ku Resûlullah ﷺ ew qedexe kiriye." Îbn Ebbas got: "Ez û Omer bîn Xettab mirovan ji vê yekê dûr dixistin." Kureyb dibêje: "Ez çûm cem wê û peyama ku ez pê hatibûm şandin gihandim wê. Wê got: 'Ji Ummu Seleme bipirse.' Ez vegeriyam cem wan û gotina wê ji wan re vegot. Wan ez bi heman peyama ku ez şandibûm cem Aişeyê, vegerandim cem Ummu Selemeyê. Ummu Seleme got: 'Min bihîst ku Resûlullah ﷺ ew qedexe dikir, paşê min dît ku ew wan dinimêje. Dema ku wî ew nimêj kirin, wî berê nimêja esrê kiribû. Paşê ew hat hundir û li cem min jinên ji Benî Haram ên Ensariyan hebûn, û wî ew du rikat nimêj kirin. Min kenîzekek şand cem wî û got: Li kêleka wî bisekine û jê re bêje: Ummu Seleme dibêje: Ey Resûlullah! Min bihîst ku te ev her du rikat qedexe dikirin, lê ez dibînim ku tu wan dinimêjî. Heke ew bi destê xwe îşaret bike, tu jê dûr bisekine.' Kenîzekê wiha kir; wî bi destê xwe îşaret kir û ew jê dûr sekinî. Gava ku wî nimêj qedand, got: 'Ey keça Ebû Umeyye! Te li ser du rikatên piştî esrê pirsî. Çend kesên ji qebîleya Ebdulqeys ji bo Îslamiyetê hatin cem min û min ji nimêjkirina du rikatên piştî nimêja nîvro (zuhur) mijûl kirim. Ew her du rikatên ku min nimêj kirin, ew in.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî nîvro nimêja sunneta ku ji dest dabû qezayê kir.
Pêxember ﷺ rave kir ku mêvanên ji eşîra Abd al-Qays bala wî ji du rek'etên piştî nimêja nîvro dûr xistine; ji ber vê yekê wî wan piştî nîvro qezayê kir.
Yekîneyên ku nimêja Îslamî ji wan pêk tê.
Yekîneyên nimêja dilxwazî yên ku Pêxember ﷺ bi gelemperî piştî nimêja nîvro dikir.
Nimazek ku paşê tê kirin, ji ber ku dema wê ya asayî hatiye derbasbûn.
Zanyar vê vegotinê bikar tînin da rave bikin ku Pêxember ﷺ sunnetekî sabît ji bo dema piştî nîvro danenezand, lê sunneta ku ji piştî nimêja nîvro mabû qezayê kir. Wan vê yekê bi vegotinên ku bi giştî li dijî nimêjên dilxwazî piştî nîvro şîret dikin re girê didin: qezakirin a nimêjekê ku sedemeke taybet heye îstîsnayek e. Mezhebên fiqhê di derbarê sînorên rast ên qezakirina nimêjên dilxwazî û nimêjkirinê di demên ku bi gelemperî pêşniyar nayên kirin de de cuda dibin.
- Heke ji ber sedemeke maqûl sunnetekî dilxwazî yê asayî ji dest bidî, ji alimekî pêbawer fêr bibe ka li gorî mezheba xwe çawa wê qezayê bikî.
- Kirina Pêxember ﷺ wekî teşwîqeke giştî ji bo nimêja dilxwazî di her demekê de ku bi gelemperî nayê pêşniyarkirin, negire.
- Heke vegotin wekî dijber xuya bikin, çarçoveya wan lêkolîn bike û wan bi baldarî li ber hev bide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.