Sahih Muslim, hedîsa 2452
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Sa'id al-Khudri hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، يَقُولُ بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْيَمَنِ بِذَهَبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا - قَالَ - فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ حِصْنٍ وَالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ بْنُ عُلاَثَةَ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلاَءِ - قَالَ - فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " أَلاَ تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً " . قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ مُشَمَّرُ الإِزَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ . فَقَالَ " وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ " . قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَقَالَ " لاَ لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي " . قَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلاَ أَشُقَّ بُطُونَهُمْ " . قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ " إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ - قَالَ أَظُنُّهُ قَالَ - لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ " .
Quteybe kurê Seîd ji me re got: Ebdulwahid ji me re got, ew jî ji Umare kurê Qeqa‘ ragihand: Ebdurrahman kurê Ebû Nu‘eym ji me re got: Min ji Ebû Seîd Xudrî bihîst ku digot: Elî kurê Ebû Talib ji Yemenê zêrek di tûrikê çermîn de ku hêj ji axa xwe nehatibû paqijkirin, şand cem Resûlullah ﷺ. Wî ew zêr di navbera çar kesan de parve kir: Uyeyne kurê Hisn, Eqre‘ kurê Habis, Zeyd Xeyl û yê çaran yan Elqeme kurê Ulase bû yan jî Amir kurê Tufeyl bû. Mêrekî ji hevalên wî got:
"Em ji van kesan bêtir mafdar in ku ev mal were dayîn." Ev gotin gihîşte Resûlullah ﷺ û wî ferman kir: "Ma hûn baweriya xwe bi min nayînin, halê ku ez emîndarê Wî yê li ezman im? Nûçeyên ezman sibeh û êvar tên cem min." Paşê mêrekî bi çavên kûr, gepikên bilind, eniya derketî, riyê stûr, serê kurkirî û îzarê hilkişandî rabû û got: "Ya Resûlallah! Ji Allah bitirse." Wî ferman kir: "Heyfa te be! Ma ez ne herî mafdarê xelkê erdê me ku ji Allah bitirsim?" Paşê ew mêr vegeriya. Xalid kurê Welîd got: "Ya Resûlallah! Bila ez stûyê wî nebirm?" Wî ferman kir: "Na, belkî ew nimêj dike." Xalid got: "Çend kesên nimêjker hene ku bi zimanê xwe tiştekî dibêjin lê di dilê wan de nîne." Resûlullah ﷺ ferman kir: "Min nehatiye emrkirin ku ez dilên mirovan qul bikim an zikên wan biqelêşim." Paşê wî li wî mêrî nihêrt dema ku pişta xwe dabû û ferman kir: "Ji nifşê vî mêrî qewmek dê derkeve ku Qur’anê bi awayekî herikbar dixwînin lê ew ji qirika wan derbas nabe; ew ê ji dîn derkevin wekî ku tîr ji nêçîrê derbas dibe. Ez wisa difikirim ku wî got: Heke ez bigihîjim wan, ez ê wan wekî kavilbûna Semûd bikujim."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ pêbaweriya xwe parast û li dijî xwedîtîya xweşik xuya hişyarî da.
Sedem dabeşkirina zêrê bû ku Ali ibn Abi Talib ji Yemenê ji bo Pêxember ﷺ şandibû. Sahabiyek difikirî ku kesên din ji wê malê bêtir mafdar in; paşê zilamek bi Pêxember ﷺ re axivî û li dû wê hişyariya li ser kesên ku Quranê dixwînin, lê baweriya wan nagihîje dilê wan, hat.
Kesek ku kar an tiştek bi ewlehî pê tê spartin; Pêxember ﷺ dibêje ku ew di veguhastina wehiyê de pêbawer e.
Wêneyek e ji bo xwendina ku nagihîje dil û rê li ber jiyana baweriyê ya dilsoz venake.
Wêneyek e ji bo zû dev ji riya rast a dînî berdanê, mîna tîrekê ku ji nav nîşanê derbas dibe.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku rêveber dikare serişteyên zekatê di nav komên ku nêzîkbûna wan bi Îslamê an piştgiriya civakê bi vî awayî tê teşwîqkirin de belav bike. Pêxember ﷺ herwiha hîn dike ku mirov li gorî kirinên wan ên xuya têne nirxandin: bê delîl tu kes nayê tawanbarkirin û ji ber baweriya wî ya hundirîn nayê kuştin. Al-Nawawi tekez dike ku hişyariya li ser Xawaricên nayê wateya ku xwedîtîya wan a derveyî delîla zanîna dilsoz a baweriyê be; xwendina Quranê û îbadeta wan rê li ber wan negirt ku dînê şaş fam bikin û ji wê dûr bikevin.
- Bê delîl bêedebî nexîne ser rêveberekê; bi rêz sedema biryarekê bipirse.
- Li gorî tiştên xuya li ser kesên din bifikire û dadweriya niyetên wan ên hundirîn ji Allah re bihêle.
- Quranê bixwîne û bixwîne da ku rêberiya wê pêk bînî, ne tenê da ku bi bedewî wê bixwînî.
Ev guhertoyê jî qala dabeşkirina malê ji Yemenê û hişyariya Pêxember ﷺ dike li ser kesên ku nivîsên dînî dixwînin bêyî ku wate û rêberiya wan a rast bişopînin.
Sahih Muslim · #2453 (Sahih)Ev rivayet guhertoyek temamker a navên wergirên malê dide û çarçoveya dabeşkirinê û hişyariya piştî wê piştrast dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.