Sahih Muslim, hedîsa 2893
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، وَأَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ وَاقِفٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَةَ إِذْ وَقَعَ مِنْ رَاحِلَتِهِ - قَالَ أَيُّوبُ فَأَوْقَصَتْهُ أَوْ قَالَ - فَأَقْعَصَتْهُ وَقَالَ عَمْرٌو فَوَقَصَتْهُ - فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْنِ وَلاَ تُحَنِّطُوهُ وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ - قَالَ أَيُّوبُ فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا وَقَالَ عَمْرٌو - فَإِنَّ اللَّهَ يَبْعَثُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُلَبِّي " . وَحَدَّثَنِيهِ عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ نُبِّئْتُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - رضى الله عنهما - أَنَّ رَجُلاً، كَانَ وَاقِفًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُحْرِمٌ . فَذَكَرَ نَحْوَ مَا ذَكَرَ حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ .
Ebû er-Rebî‘ ez-Zehranî ji me re vegot: Hemmad ji me re vegot, ji ‘Emr bîn Dînar û Eyyûb, ji Se‘îd bîn Cubeyr, ji Îbn ‘Ebbas - Xwedê ji her duyan razî be - got: Dema ku mêrek li ‘Erefatê ligel Resûlullah ﷺ sekinîbû, ji siwarîya xwe ket. Eyyûb got: 'Stûyê wî şikest' an jî got 'Wî kuşt'. ‘Emr got: 'Stûyê wî şikest'. Ev yek ji Pêxember ﷺ re hat gotin, wî ferman da: 'Wî bi av û pelên sîdrê bişon û di du cilan de kefinkinin; bêhn li wî nekin û serê wî negirin.' Eyyûb got: 'Çimkî Allah dê roja Qiyametê wî di rewşa telbiyeyê de rake.' ‘Emr got: 'Allah dê roja Qiyametê wî wekî kesê ku telbiyeyê dibêje rake.' ‘Emr en-Naqid ev yek ji min re vegot: Ismaîl bîn Îbrahîm ji me re vegot, ji Eyyûb, got: Ji min re hat ragihandin ku Se‘îd bîn Cubeyr ji Îbn ‘Ebbas - Xwedê ji her duyan razî be - vegotiye: Mêrek ligel Pêxember ﷺ sekinîbû û ew di rewşa îhramê de bû. Paşê mîna ku Hemmad ji Eyyûb vegotibû, behsa heman tiştî kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Haciyê ku di îhramê de dimire bê bîhnxweş û bê serpoş tê veşartin.
Mêrek li ‘Erefatê bi Pêxember ﷺ re di îhramê de bû; ji heywana xwe ket û mir. Pêxember ﷺ paşê rêberî da ka çawa wî bişon û bi kefenê bipêçin.
Rewşa pîroz a ku dema hacî ji bo hecê an umreyê hin rêgezên taybetî dişopîne.
Pelên lotusê ku di şûştinê de wekî madeyeke paqijker têne bikaranîn.
Dua û bangewaza naskirî ya hacî: “Lebbeyke Allahumme lebbeyk” — “Ez li xizmeta Te me, ya Allah, ez li xizmeta Te me.”
Zanyar ji vê yekê derdixin ku haciyê ku di îhramê de dimire divê were şûştin û bi du parçeyên qumaşê were pêçan, bê bîhnxweş û bê ku serê wî were nixumandin. Hedîs behsa haciyê mêran dike; fuqeha qaîdeyên jinê di îhramê de cuda cuda nîqaş dikin. Mizgîniya ku ew dê roja Qiyametê telbiyê bibêje, rûmeta taybet a rewşa wî di kêliya mirinê de nîşan dide. Mezhebên fiqhê hûrguliyên kefenê û sepandina qaîdeyên îhramê piştî mirinê nîqaş dikin, lê ev rîwayet bingeheke girîng e ji bo wan.
- Berî rêwîtiyê qaîdeyên mirina di dema hecê de fêr bibe û wan bi rêberê koma xwe re nîqaş bike.
- Bi kesê mirî re bi baldarî tevbigere û rêûresmên destnîşankirî bêyî zêdekirina tiştên ji xwe bi cih bîne.
- Telbiyê û awayên din ên îbadetê bi hişyarî pêk bîne; rewşa ku mirov tê de dimire girîng e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.