Sahih Muslim, hedîsa 2897
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما ح . وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما أَنَّ رَجُلاً، كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحْرِمًا فَوَقَصَتْهُ نَاقَتُهُ فَمَاتَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَكَفِّنُوهُ فِي ثَوْبَيْهِ وَلاَ تُمِسُّوهُ بِطِيبٍ وَلاَ تُخَمِّرُوا رَأْسَهُ فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّدًا " .
Mihemed bin Sebbah ji me re vegot, Huşeym ji me re vegot, Ebû Bişr ji me re agahî da, Seîd bin Cubeyr ji me re vegot, ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma). Û her wiha Yehya bin Yehya ji me re vegot - û ev lafzê wî ye -, Huşeym ji Ebû Bişr, ji Seîd bin Cubeyr, ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) ji me re agahî da ku: Mêrekî bi Resûlullah ﷺ re di rewşa îhramê de bû, deveka wî ew avêt û ew mir. Hingê Resûlullah ﷺ ferman da:
"Wî bi av û pelên dara kînarê bişon, û wî di nav her du cilên wî de bikefin bikin, bêhna xweş li wî nedin û serê wî negirin. Çimkî ew ê roja qiyametê di halê telbiyeyê de were rakirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Heciyê ku di îhramê de dimire, bê bîhnxweşî û bi serê vekirî tê veşartin.
Zilamekî ku bi Pêxember ﷺ re di hecê de bû û di îhramê de bû, ji deveya xwe ket, stûyê xwe şikand û mir. Wê demê Pêxember ﷺ rêbernameyên ku hatine gotin derbarê şuştin û kefenkirina wî da.
Rewşa pîroz a ku di wê de hecî di dema hecê an umreyê de hin rêzikan digire.
Pelên dara lotûsê ku li ava şuştinê dihatin zêdekirin.
Gotina hecê ya ku hecî bi wê bersiva bangewaza Allah dide: «Ez li xizmeta Te me, ey Allah, ez li xizmeta Te me».
Zanyar ji vê vegotinê derdixin ku hecî ku di îhramê de dimire, tê şuştin û bi her du cilên xwe yên îhramê tê pêçandin, bê bîhnxweşî û bi serê vekirî. Rêzikên îhramê di dema veşartinê de jî ji bo wî derbasdar dimînin. Pêxember ﷺ wekî sedemeke taybet anî ziman ku ew zilam dê di Roja Qiyametê de telbiyê bibêje. Mezhebên fiqhê hûrguliyên sepandinê nîqaş dikin, lê ev vegotin wekî delîlê vê muameleya taybet qebûl dikin.
- Rêzikên heciyê mirî hîn bibe, da ku xizm û kesên ku lênihêrîna laşê wî dikin di rewşeke wiha de bi baldarî tevbigerin.
- Ji bo heciyê mirî yê di îhramê de bîhnxweşiyê bikar neîne û serê wî venepêçe, wekî ku Pêxember ﷺ ferman da.
- Bîr bîne ku kiryarên îbadetê û girêdana bi Allah re heta vejînê jî watedar dimînin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.