Sahih Muslim, hedîsa 314
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . وَاحْتَبَسَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فَقَالَ " يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتٍ أَشْتَكَى " . قَالَ سَعْدٌ إِنَّهُ لَجَارِي وَمَا عَلِمْتُ لَهُ بِشَكْوَى . قَالَ فَأَتَاهُ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ثَابِتٌ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي مِنْ أَرْفَعِكُمْ صَوْتًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ " .
Enes b. Malik (r.a.) wiha rivayet dike: Dema ku ev ayet nazil bû:
«Ey yên ku bawer kirine! Dengê xwe li ser dengê Pêxember bilind nekin», heta dawiya ayetê, Sabit b. Qeys li mala xwe rûnişt û got: «Ez ji xelkê Dojehê me.» Û ew ji cem Pêxember ﷺ dûr ket. Pêxember ﷺ ji Se'd b. Mu'az pirsî û got: «Ya Eba Emr! Çi bi serê Sabit hatiye? Nexweş e?» Se'd got: «Ew cîranê min e, lê min nizanibû ku ew nexweş e.» Paşê Se'd çû cem wî û gotina Resûlullah ﷺ jê re vegot. Sabit got: «Ev ayet nazil bûye û hûn baş dizanin ku ez ji nav we yê herî zêde dengê xwe li ser Resûlullah ﷺ bilind dikim, lewma ez ji xelkê Dojehê me.» Se'd ev yek ji Pêxember ﷺ re vegot. Hingê Resûlullah ﷺ ferman kir: «Na, ew ji xelkê Bihuştê ye.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Thābit ditirsiya ku dengê xwe yê bilind ayet binpê kiriye, lê Pêxember ﷺ mizgîniya xweş pê da.
Dema ayeta ku dibêje dengê xwe ji dengê Pêxember ﷺ bilind nekin hat nîşandan, Thābit ibn Qays ditirsiya ku ji ber dengê xwe yê bi xwezayî bilind bikeve nav niştecihên Agirê. Pêxember ﷺ wî aram kir û jê re rave kir ku ew ji niştecihên Cennetê ye.
Ji bo rêzgirtina ji Pêxember ﷺ û peyama wî, ji wî bilindtir neaxivin.
Gotineke ku ji bo kesên ku di nav yên di Dojehê de tên cezakirin tê bikaranîn.
Kesên ku Allah Cennetê soz daye wan.
Zanyar ji vê derdixin ku rêzgirtina ji Pêxember ﷺ û peyama wî beşek ji baweriyê ye. Hişyariya ayetê baldarî dixwaze, lê tirsa Thābit ji dilpakî û hişmendiya wî dihat; Pêxember ﷺ zelal kir ku dengê wî yê bilind ew nabêje niştecihekî Agirê û mizgîniya Cennetê pê da. Ev riwayet herwiha hîn dike ku mirov li ser bingeha tenê yek taybetmendiyê kesekî nehesibîne û bi zanîn û teşwîqê alîkariya bawermendê xemgîn bike.
- Li ser Pêxember ﷺ bi rêz biaxive û peyama wî bi bêhişyarî negire.
- Nehêle hesta sûcdariyê te bikeve bêhêvîtî; ravekirineke pêbawer bibîne û şîretê bixwaze.
- Kesê xemgîn teşwîq bike û bi zanîn û dilovanî li ser wî biryar bide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.