Sahih Muslim, hedîsa 3501
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَابِثٍ، عَنْ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنِي بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ هَاشِمِ بْنِ حَيَّانَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ صَارَتْ صَفِيَّةُ لِدَحْيَةَ فِي مَقْسَمِهِ وَجَعَلُوا يَمْدَحُونَهَا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - وَيَقُولُونَ مَا رَأَيْنَا فِي السَّبْىِ مِثْلَهَا - قَالَ - فَبَعَثَ إِلَى دِحْيَةَ فَأَعْطَاهُ بِهَا مَا أَرَادَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَى أُمِّي فَقَالَ " أَصْلِحِيهَا " . قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا جَعَلَهَا فِي ظَهْرِهِ نَزَلَ ثُمَّ ضَرَبَ عَلَيْهَا الْقُبَّةَ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ فَضْلُ زَادٍ فَلْيَأْتِنَا بِهِ " . قَالَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِفَضْلِ التَّمْرِ وَفَضْلِ السَّوِيقِ حَتَّى جَعَلُوا مِنْ ذَلِكَ سَوَادًا حَيْسًا فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ مِنْ ذَلِكَ الْحَيْسِ وَيَشْرَبُونَ مِنْ حِيَاضٍ إِلَى جَنْبِهِمْ مِنْ مَاءِ السَّمَاءِ - قَالَ - فَقَالَ أَنَسٌ فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهَا - قَالَ - فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا رَأَيْنَا جُدُرَ الْمَدِينَةِ هَشِشْنَا إِلَيْهَا فَرَفَعْنَا مَطِيَّنَا وَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَطِيَّتَهُ - قَالَ - وَصَفِيَّةُ خَلْفَهُ قَدْ أَرْدَفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ - فَعَثَرَتْ مَطِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ قَالَ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلاَ إِلَيْهَا حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَتَرَهَا - قَالَ - فَأَتَيْنَاهُ فَقَالَ " لَمْ نُضَرَّ " . قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ فَخَرَجَ جَوَارِي نِسَائِهِ يَتَرَاءَيْنَهَا وَيَشْمَتْنَ بِصَرْعَتِهَا .
Enes (xweda jê razî be) wiha ragihand: Di parvekirina gencîneyên şer de Safiyye ket para Dihye. Mirovan li cem Resûlullah ﷺ pesnê wê didan û digotin:
"Me di nav dîlan de mîna wê nedîtiye." Resûlullah ﷺ kesek şand cem Dihye û bi qasî ku xwest da wî, paşê Safiyye stend. Dûv re ew sparte diya min û got: "Wê bixemilîne." Paşê Resûlullah ﷺ ji Xeyberê derket; gava gihişt aliyê din ê wê, sekinîn û çadirek ji bo wî hate vedan. Gava sibeh bû, Resûlullah ﷺ got: "Kî xwediyê zêdehiya azûqeyê be, bila bîne cem me." Hinek mirovan zêdehiya xurme û hinekan jî zêdehiya savarê anîn, heta ku ji wan komeke 'Heys' çêbû. Mirovan ji wê Heysê dixwarin û ji hewzên ava baranê yên li kêleka wan vedixwarin. Enes got: "Ew bû ziyafeta dawetê ya Resûlullah ﷺ." Her wiha got: "Me rêwîtiya xwe domand heta ku me dîwarên Medîneyê dîtin, em kêfxweş bûn. Me ajelên xwe lezandin û Resûlullah ﷺ jî ajelê xwe lezand. Safiyye li pişta wî siwar bûbû. Ajelê Resûlullah ﷺ sendiqiya û hem ew û hem jî Safiyye ketin erdê. Tu kesî li wan nenihêrî heta ku Resûlullah ﷺ rabû ser piyan û ew veşart. Em çûn cem wî û wî got: 'Zirar negihiştiye me.' Gava em ketin Medîneyê, cariyeyên malbatê derketin da ku Safiyyeyê bibînin û ji ber ketina wê henekê xwe pê dikirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Walîmaya Pêxember ﷺ ji bo Safiyye sade û bi hevparî bû.
Xwarinek an şahiyek ji bo bîranîna zewacê.
Xwarineke sade ku, di nav tiştên din de, ji xurme û ardê tê çêkirin.
Dihya ibn Xelîfe, sahabeyek ku di destpêkê de Safiyye pê hatibû spartin.
Zanyar ji vê rivayetê derdixin ku lidarxistina walîmayê ji bo zewacê sunnet e û ne hewce ye ku ew biha an jî geş û mezin be. Pêxember ﷺ ji kesên amade xwest ku ji xwarina zêde ya xwe pêşkêş bikin. Rivayet herwiha dibêje ku Safiyye li pişt wî li ser siwarbûna wî rûnişt û piştî ku ket, wî ew pê veşart; ev nimûneya lênêrîn û şermgîniyê ye. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî walîmayê wekî tiştekî pêşniyarkirî dipejirînin, herçend di nirxandina hiqûqî ya rast û hûrguliyan de cûda dibin.
- Zewacê bi xwarineke li gorî îmkanên xwe pîroz bikin; sadebûn kêfa wê kêm nake.
- Xwarinê bi kesên din re parve bikin û beşdariyan, tewra yên biçûk jî, bi nirx bikin.
- Rûmet û nepeniya kesekî biparêzin dema ku ew dikeve an di rewşeke lawaz de ye.
Tê de Enes daweta Zeynebê vedibêje, ku nan û goşt tê de hatin pêşkêşkirin. Bi hev re, ev rivayet nîşan didin ku walîma dikare bi awayên cuda be.
Sahih Muslim · #3500 (Sahih)Ev rivayeta têkildar a Enes herwiha bûyerên derbarê Safiyyeyê de vedibêje û rêwîtiya piştî zewacê û walîmayê di çarçoveya wan a firehtir de datîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.