Sahih Muslim, hedîsa 367
Hudhayfah ibn al-Yaman rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Hudhayfah ibn al-Yaman hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الآخَرَ حَدَّثَنَا " أَنَّ الأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جِذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنَ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنَ السُّنَّةِ " . ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الأَمَانَةِ قَالَ " يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفِطَ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَىْءٌ - ثُمَّ أَخَذَ حَصًى فَدَحْرَجَهُ عَلَى رِجْلِهِ - فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لاَ يَكَادُ أَحَدٌ يُؤَدِّي الأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلاَنٍ رَجُلاً أَمِينًا . حَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ مَا أَظْرَفَهُ مَا أَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ " . وَلَقَدْ أَتَى عَلَىَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيَّكُمْ بَايَعْتُ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَىَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ نَصْرَانِيًّا أَوْ يَهُودِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَىَّ سَاعِيهِ وَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلاَّ فُلاَنًا وَفُلاَنًا .
Huzeyfe (r.a.) ragihand: Resûlullah ﷺ du hedîs ji me re vegotin. Min yek jê dît ku pêk hatiye û ez li benda ya din im. Wî ji me re got:
"Emanet di koka dilên mêran de daket, paşê Quran nazil bû û wan ji Quranê û ji Sunnetê fêr bûn." Paşê wî ji me re li ser rakirina emanetê axivî û got: "Mirov xewekê dike û emanet ji dilê wî tê standin, tenê şopeke wê wekî lekeyeke sivik dimîne. Dîsa xewekê dike û emanet ji dilê wî tê standin, şopa wê wekî bilbilqekê dimîne; mîna ku tu korikekê li ser lingê xwe bigerînî û ew biavêje û tu wê werimî bibînî lê tê de tiştek tune be - (paşê wî kevirekî piçûk hilda û li ser lingê xwe gerand) - mirov dê bi hev re bazirganiyê bikin lê hema hema kes namîne ku emanetê vegerîne, heta ku were gotin: 'Di filan eşîrê de mêrekî emîndar heye.' Û dê ji mirov re were gotin: 'Çiqas jîr e, çiqas zîrek e, çiqas aqilmend e!' lê di dilê wî de qasî giraniya tovekê xerdelê jî îman tune ye." Huzeyfe got: "Demek li ser min derbas bû ku min guh nedida ka ez bi kîjan ji we re bazirganî dikim; eger misliman bûya dînê wî yê wî neçar dikir ku deynê min vegerîne, û eger xiristiyan an cihû bûya karmendê dewletê yê wî neçar dikir. Lê îro, ez êdî bi kesekî ji we re bazirganî nakim ji bilî filan û filan kesan."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema ku amanet winda dibe, bawerî û pêbaweriya di civakê de kêm dibin.
Pêbawerî û bi baldarî bicihanîna tiştên ku ji te re hatine spartin, wek mal, peyman û berpirsiyariyan.
Wêneyek ji bo nîşaneyekê ya derveyî ku piştî windabûna naveroka rastîn a pêbaweriyê dimîne.
Wêneyek ji bo qasiyek pir biçûk a baweriyê di dil de.
Zanyarên klasîk rave dikin ku amanet hem bawerî û bindestbûna ji Allah re dihewîne, hem jî bicihanîna maf û erkên li hemberî mirovan. Danasîna windabûna wê ya gav bi gav hişyariyê li ser paşketina exlaqî dide: xuyang, aqil an jî jêhatîbûn delîla dilsozîya hundirîn nîne. Hedîs teşwîq dike ku pêbaweriyê biparêzin û mirov tenê li gorî navûdengê wan nirx nekin.
- Tiştên ku deyn kirine vegerîne û peymanan pêk bîne, heta ku kesek te kontrol neke jî.
- Pêbaweriya kesekî li gorî kirinên wî binirxîne, ne tenê li gorî xweşikbûn, aqil an navûdengê wî.
- Bi rêkûpêk kontrol bike ka tu berpirsiyariyên xwe yên li hemberî Allah û mirovên din bi baldarî pêk tînî an na.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.