Sahih Muslim, hedîsa 4499
Zaid ibn Khalid al-Juhani rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Zaid ibn Khalid al-Juhani hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ ابْنُ حُجْرٍ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهْوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ " عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ قَالَ " خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الإِبِلِ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ - أَوِ احْمَرَّ وَجْهُهُ - ثُمَّ قَالَ " مَا لَكَ وَلَهَا مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا " .
Zeyd b. Xalid el-Cuhenî ragihand ku mêrekî ji Resûlê Allah ﷺ li ser tiştên windabûyî (luqete) pirsî. Wî got:
"Wê salekê îlan bike, paşê girêk û tûrikê wê nas bike, dûv re wê xerc bike. Eger xwediyê wê hat, wê bide wî." Wî got: "Ya Resûlê Allah! Li ser pezê windabûyî çi ye?" Got: "Wê bigire, lewra ew yan ji bo te ye, yan ji bo birayê te ye, yan jî ji bo gur e." Wî dîsa pirsî: "Ya Resûlê Allah! Li ser hêştirê windabûyî çi ye?" Hingê Resûlê Allah ﷺ hêrs bû heta ku rûyê wî – an jî gepçikên wî – sor bûn û got: "Tu û wê çi karê te pê heye? Pê û tûrikê avê pê re hene heta ku xwediyê wê wê bibîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tiştekî ku hatiye dîtin divê were ragihandin û vegerandin; rêgezên parastina heywanan li gorî cureya wan cuda ne.
Tiştekî ku hatiye dîtin û xwediyê wî nayê zanîn.
Girtin û pêçana tiştekî ku hatiye dîtin; taybetmendiyên ku xwedî dikare bi wan nas bike.
Heywanek ku ji xwediyê xwe dûr ketî û derveyî çavdêriya wî maye.
Zanyarên klasîk derdixin ku tiştekî giranbiha yê hatî dîtin divê bi baldarî bê danasîn û salekê bê ragihandin, da ku xwedî dikare wê bixwaze. Kesê ku paşê ji tiştê hatî dîtin sûd werdigire, hîn jî mecbûr e nirxa wê bide xwediyê wê, heke xwedî derkeve holê. Mî dikare yekser bê parastin, ji ber ku ew di xetera wendabûnê an diziyê de ye. Deve bi gelemperî dikare xwe biparêze û xwarin û av bibîne; ji ber vê yekê divê bê hiştin. Mezhebên fiqhê rêgezên hûrgulîtir ên derbarê awayê ragihandinê û şertan de nîqaş dikin, lê erkê parastin û vegerandina malê kesekî din qebûl dikin.
- Taybetmendiyên naskirina tiştekî hatî dîtin tomar bike û dîtina wê bi rêyên guncaw ragihîne.
- Malê hatî dîtin bi baldarî biparêze û gava xwedî bi awayekî bawerbar wê nas kir, wê vegerîne.
- Binêre ka heywana winda di xetera niha de ye an na; heywanên lawaz biparêze bêyî ku wan wekî milkê xwe bihesibînî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.