Sahih Muslim, hedîsa 4615
Al-Bara' ibn 'Azib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Bara' ibn 'Azib hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلْبَرَاءِ يَا أَبَا عُمَارَةَ أَفَرَرْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَكِنَّهُ خَرَجَ شُبَّانُ أَصْحَابِهِ وَأَخِفَّاؤُهُمْ حُسَّرًا لَيْسَ عَلَيْهِمْ سِلاَحٌ أَوْ كَثِيرُ سِلاَحٍ فَلَقُوا قَوْمًا رُمَاةً لاَ يَكَادُ يَسْقُطُ لَهُمْ سَهْمٌ جَمْعَ هَوَازِنَ وَبَنِي نَصْرٍ فَرَشَقُوهُمْ رَشْقًا مَا يَكَادُونَ يُخْطِئُونَ فَأَقْبَلُوا هُنَاكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَغْلَتِهِ الْبَيْضَاءِ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَقُودُ بِهِ فَنَزَلَ فَاسْتَنْصَرَ وَقَالَ " أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ " . ثُمَّ صَفَّهُمْ .
Yehya kurê Yehya ji me re vegot; Ebû Xeyseme ji me re ragihand; ew jî ji Ebû Îshaq girt û got: Mêrekî ji Bera' re got:
"Ey Ebû Umare! Ma we di Roja Huneynê de pişta xwe da û reviyan?" Wî got: "Na, bi Xwedê sond! Resûlullah ﷺ pişta xwe neda; lê belê ciwanên hevalên wî yên sivik û bilez, yên ku bêçek bûn an jî çekên wan kêm bûn, pêş ve çûn û rastî komek tîrvanan hatin ku tîrên wan hema hema qet li hedefê nedixistin. Ev kom ji Hewazîn û Benî Nesr bûn. Wan tîr barandin ser wan ciwanan û tîrên wan kêm caran li ber vala diçûn. Loma ew vegeriyan ba Resûlullah ﷺ. Di wê demê de Resûlullah ﷺ li ser xatira xwe ya spî siwar bûbû û Ebû Sufyan kurê Haris kurê Ebdulmuttelib rêberiya wê dikir. Hingê Pêxember ﷺ daket, ji Allah alîkarî xwest û got: 'Ez Pêxember im, ne derew e; ez kurê Ebdulmuttelib im.' Paşê wî ew di refên şer de rêz kirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ li Huneynê sebat kir û rêza şerî nûve kir.
Rivayet şerê Huneynê vedibêje: sehabeyên ciwan bi tîrêjên jêhatî yên ji Hevazin û Benu Nasr re rû bi rû bûn û vegeriyan cem Pêxember ﷺ.
Cihê şerekî ku piştî fetihkirina Mekkeyê qewimî.
Rêzkirina rêkûpêk a şervanan.
Bê parastin an çekên têrker.
Zanyarên klasîk ji vê vegotinê derdixin ku sebatkirin nayê wê wateyê ku meriv qet paşve venekişe: sehabeyan dema ku di bin barana giran a tîran de man, vegeriyan cem rêberê xwe. Pêxember ﷺ sebat kir, ji Allahê alîkarî xwest û leşker dîsa rêz kir. Vegotinê wêrekî pesn dide, lê wêrekî bi dîsîplînê û şopandina rêberiyê re têkildar e.
- Berî ku mirov di krîzekê de kesan bi tirsonekî sûcdar bike, rewşê bi baldarî binirxîne û pêşî li şahidiyên pêbawer bigere.
- Di dijwariyan de aram bimîne û vegere cem rêberiyeke zelal û berpirsiyar.
- Baş xwe amade bike û wêrekî bi dîsîplîn û şert û mercan re li hev bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.