Sahih Muslim, hedîsa 4669
Salama ibn al-Akwa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Salama ibn al-Akwa hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - وَنَسَبَهُ غَيْرُ ابْنِ وَهْبٍ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ - أَنَّ سَلَمَةَ، بْنَ الأَكْوَعِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالاً شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ فِي سِلاَحِهِ . وَشَكُّوا فِي بَعْضِ أَمْرِهِ . قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي أَنْ أَرْجُزَ لَكَ . فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَعْلَمُ مَا تَقُولُ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقْتَ " . وَأَنْزِلَنَّ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا قَالَ فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ هَذَا " . قُلْتُ قَالَهُ أَخِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُهُ اللَّهُ " . قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ - حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا يَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ " . وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ .
Ebû Tahir ji min re got: Îbn Wehb me agahdar kir; Yûnis ji min re got; ew jî ji Îbn Şihab; Ebdurehman - kesekî ji bilî Îbn Wehb wî wekî 'kurê Ebdullah kurê Keb kurê Malik' nasand - ji min re got: Seleme kurê Ekwe (Xwedê jê razî be) got: Di roja şerê Xeyberê de, birayê min li gel Resûlullah ﷺ şerekî dijwar kir. Şûrê wî vegeriya û li xwe ket û ew kuşt. Ji ber vê yekê hevalên Resûlullah ﷺ li ser vê bûyerê axivîn û di der barê wî de guman kirin. Wan got: 'Mirovek bi çeka xwe miriye' û di karê wî de şik kirin. Seleme got: Dema Resûlullah ﷺ ji Xeyberê vegeriya, min got: 'Ya Resûlullah! Destûrê bide min da ku ez ji te re hinek beytên recezê bibêjim.' Resûlullah ﷺ destûr da wî. Umer kurê Xettab got: 'Ez dizanim tu yê çi bibêjî.' Min got: 'Bi Xwedê sond! Heke Xwedê me rêber nekiriba, em ê nehatana rêya rast, me sadqe nedida û me nimêj nedikir.' Resûlullah ﷺ fermûn: 'Te rast got.' Min berdewam kir: 'Aramiyê û sekinê dakeve ser me, dema em rûbirûyê dijminan bin lingên me sabit bike, bêguman muşrik li ser me zilm kirine.' Gava min receza xwe qedand, Resûlullah ﷺ pirsî: 'Kî ev gotin gotine?' Min got: 'Birayê min gotine.' Resûlullah ﷺ fermûn: 'Xwedê rehma xwe lê bike!' Min got: 'Ya Resûlullah! Hinek kes ji bo dua û rehmê li ser wî dudil in, ji ber ku dibêjin ew mirovek e ku bi şûrê xwe miriye.' Li ser vê Resûlullah ﷺ fermûn: 'Ew wekî mucadîdekî cihadker miriye.' Îbn Şihab got: Paşê min ji kurekî Seleme kurê Ekwe pirsî, wî jî mîna vê yekê ji bavê xwe ji min re vegot. Lê belê, gava min got 'hinek kes ji duakirinê li ser wî ditirsin', wî got ku Resûlullah ﷺ fermûn: 'Wan derew got. Ew wekî mucadîdekî cihadker miriye. Du qat ecir ji bo wî hene,' û bi du tiliyên xwe îşaret kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Birayê Selame, tevî ku ji ber şûrê xwe mir, xelata şervanekî wergirt.
Di dema şerê Xeyberê de, birayê Selame dema ku şûrê wî vegeriya û lê ket, hat kuştin. Hin sahabeyan guman kir ku gelo ew şehîd tê hesibandin; Pêxember ﷺ ev guman red kir û qedirê wî piştrast kir.
Cureyek helbestên erebî yên bi rîtim têne xwendin, ku pir caran ji bo nîşandana wêrekî û sebatê tên bikaranîn.
Aramî û bêdengiya hundirîn a ku ji aliyê Allah ve tê dayîn.
Di vê çarçoveyê de: şerê çekdarî li Xeyberê, di bin serokatiya Pêxember ﷺ de.
Şîrovekarên wek en-Newewî ji vê yekê derdixin ku mirina bêmebest ji ber çeka xwe di dema şer de, bi xweberî statûya şehîdiyê ji kesekî nastîne. Niyet û rewş girîng in; Pêxember ﷺ piştrast kir ku birayê Selame wek şervanek mir. Riwayetek din dibêje ku ew xelatek ducar wergirt. Ev ne destûrek giştî ye ku bê zanîn li ser encama dawî ya kesekî biryar were dayîn: alim di navbera nirxandina qanûnî ya derveyî û xelata dawî ya li cem Allah de cudahî dikin.
- Tenê li gorî awayê mirina kesekî, derbarê bawerî an qedirê wî de zû encam dernexîne.
- Hevldana dilsoz û niyetên baş qebûl bike, û dadbariya dawî ya li ser xelatê bihêle ji bo Allah.
- Ji Allah bixwaze ku di rewşên dijwar de sebat û aramiya hundirîn bide te.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.