Sahih Muslim, hedîsa 4776
Abdullah ibn Amr ibn al-As rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Amr ibn al-As hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ رَبِّ الْكَعْبَةِ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ وَالنَّاسُ مُجْتَمِعُونَ عَلَيْهِ فَأَتَيْتُهُمْ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَمِنَّا مَنْ يُصْلِحُ خِبَاءَهُ وَمِنَّا مَنْ يَنْتَضِلُ وَمِنَّا مَنْ هُوَ فِي جَشَرِهِ إِذْ نَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ جَامِعَةً . فَاجْتَمَعْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ قَبْلِي إِلاَّ كَانَ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ يَدُلَّ أُمَّتَهُ عَلَى خَيْرِ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَيُنْذِرَهُمْ شَرَّ مَا يَعْلَمُهُ لَهُمْ وَإِنَّ أُمَّتَكُمْ هَذِهِ جُعِلَ عَافِيَتُهَا فِي أَوَّلِهَا وَسَيُصِيبُ آخِرَهَا بَلاَءٌ وَأُمُورٌ تُنْكِرُونَهَا وَتَجِيءُ فِتْنَةٌ فَيُرَقِّقُ بَعْضُهَا بَعْضًا وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ مُهْلِكَتِي . ثُمَّ تَنْكَشِفُ وَتَجِيءُ الْفِتْنَةُ فَيَقُولُ الْمُؤْمِنُ هَذِهِ هَذِهِ . فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُزَحْزَحَ عَنِ النَّارِ وَيَدْخُلَ الْجَنَّةَ فَلْتَأْتِهِ مَنِيَّتُهُ وَهُوَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَلْيَأْتِ إِلَى النَّاسِ الَّذِي يُحِبُّ أَنْ يُؤْتَى إِلَيْهِ وَمَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ " . فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ لَهُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهْوَى إِلَى أُذُنَيْهِ وَقَلْبِهِ بِيَدَيْهِ وَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي . فَقُلْتُ لَهُ هَذَا ابْنُ عَمِّكَ مُعَاوِيَةُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَأْكُلَ أَمْوَالَنَا بَيْنَنَا بِالْبَاطِلِ وَنَقْتُلَ أَنْفُسَنَا وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلاَ تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا} قَالَ فَسَكَتَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ أَطِعْهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَاعْصِهِ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ .
Ebdurehman kurê Ebd Rabb el-Kebê (r.a.) got: Ez ketim mizgeftê û dîtim ku Ebdullah kurê Emr kurê As di bin siya Kebeyê de rûniştibû û xelk li dora wî kom bûbûn. Ez çûm ba wan û li kêleka wî rûniştim. Wî got: Em carekê bi Resûlullah (ﷺ) re di rêwîtiyekê de bûn. Em li cihekî danîn. Hinek ji me konên xwe rast dikirin, hinek tîr avêtinê pêşbaziyê dikirin û hinek jî ajelên xwe diçêrandin. Di vê navberê de qasidê Resûlullah (ﷺ) bang kir û got:
«Ji bo nimêjê kom bibin!» Me xwe da ser Resûlullah (ﷺ). Wî ferman kir: «Ti pêxemberek beriya min tune bû ku ne wezîfeya wî bûya ku ummeta xwe rêberî bike ber bi ya herî baş a ku ji bo wan dizane û wan hişyar bike ji ya herî xirab a ku ji bo wan dizane. Bêguman ev ummeta we, afiyet û selametiya wê di destpêka wê de ye, lê dawîya wê dê rastî bela, musîbet û tiştên ku hûn ê wan nexweş bibînin were. Fîtne wê yek li pey yekê werin û hinek ji wan hinekan sivik bikin (wisa giran bin ku yên berê bên jibîrkirin). Gava fîtneyek bê, mu’min dê bibêje: ‘Ev helaka min e.’ Paşê ew fîtne radibe, lê fîtneyeke din tê û mu’min dibêje: ‘Ev e! Ev e (helaka min)!’ Kî bixwaze ku ji Agir dûr bikeve û bikeve Bihiştê, bila dema mirina wî tê ew bi Allah û Roja Axretê bawer be û bila bi mirovan re wusa tevbigere ku hez dike mirov jî bi wî re wusa tevbigerin. Kî bi îmam/serok re bey’etê bide û destê xwe û dilsoziya dilê xwe bide wî, bila bi qasî karînê xwe guhdariya wî bike. Lê eger kesekî din derkeve û dijberiya wî bike, stûyê wî yê din bibirin.» Min xwe nêzîkî wî kir û got: «Bi Allah sond dixwim, te ev ji Resûlullah (ﷺ) bihîstiye?» Wî bi her du destên xwe îşaret bi guh û dilê xwe kir û got: «Guhên min bihîstin û dilê min ew parast.» Min jê re got: «Mamê te Muawiye emrê me dike ku em malên xwe bi neheqî bixwin û hevdu bikujin, lê Allah dibêje: {Ey yên ku bawer kirine! Malên xwe bi neheqî di nav xwe de nexwin, meger ku bazirganiyeke bi razîbûna we be. Û xwe nekujin. Bêguman Allah li hember we dilovan e} (4:29).» Ebdullah demekê bêdeng ma û paşê got: «Di tiştên ku tê de guhdariya Allah heye guhdariya wî bike, lê di tiştên ku tê de gunehê Allah heye guhdariya wî neke.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di îman, dadperwerî û bindewariya di nav sînorên Allah de bisekine.
Ceribandin an aloziyeke ku îman, civak an cudakirina di navbera rastî û nerastiyê de dixe ceribandinê.
Li vir: rêberê naskirî ku jê re bey‘et hatiye dayîn.
Peymaneke dilsozî û piştgiriyê ji rêberekê re, ku bi destê xwe û bi dilsozî di dil de tê dayîn.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku misilman di tiştên rewa de guhê xwe dide rêberê xwe, lê di gunehê de guhê xwe nade wî. Hevoka dawî vê sînorê bi eşkereyî diyar dike. Vegotin herwiha pêşnîyar dike ku îman, Roja Dawî û qaîdeya zêrîn — bi yên din re wisa tevbigerin ku mirov dixwaze ew jî bi wî awayî re tevbigerin — di demên aloziyê de rêberiyê dikin. Beşa li ser paşxistina daxwazeke dijber a desthilatdariyê bi nîzama siyasî ve girêdayî ye û ji kesên takekes re wekî bihane ji bo tundûtûjiyê nayê hiştin; sepandina wê karê desthilatên berpirsiyar e û divê di çarçoveya hiqûqa îslamî de were fêmkirin.
- Bi yên din re bi dadperwerî û rêzê tevbigerin, wekî ku hûn dixwazin ew jî bi we re tevbigerin.
- Emirê rewa yê rêberekê bi cih bînin, lê bi aramî û bi prensîpê beşdarbûna di guneh an neheqiyê de red bikin.
- Nehêlin aloziyan îman û dadweriya we bi rêve bibin: zanînê bigerin, dadperweriyê biparêzin û tundûtûjiya kesane dûr bikin.
Ev vegotina ji heman pirtûkê herwiha sînorên bindewariyê ji rêberekê re dinirxîne û alîkar e ku çarçoveya siyasî were fêmkirin.
Sahih Muslim · #4775 (Sahih)Ev vegotina Sahih li kêleka vê nivîsê di pirtûka rêvebirinê de tê û herwiha behsa fitneyan û têkiliya bi rêberiyê re dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.