Sahih Muslim, hedîsa 540
Uthman ibn Affan rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Uthman ibn Affan hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حُمْرَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، وَهُوَ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَجَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ عِنْدَ الْعَصْرِ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لأُحَدِّثَنَّكُمْ حَدِيثًا لَوْلاَ آيَةٌ فِي كِتَابِ اللَّهِ مَا حَدَّثْتُكُمْ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ مُسْلِمٌ فَيُحْسِنُ الْوُضُوءَ فَيُصَلِّي صَلاَةً إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ الَّتِي تَلِيهَا " .
Quteybe bîn Seîd, Usman bîn Muhemmed bîn Ebî Şeybe û Îshaq bîn Îbrahîm el-Henzelî ji me re ragihandin - û ev lafz aîdê Quteybe ye - Îshaq got
"ji me re ragihand" û yên din gotin "ji me re qal kirin". Cerîr, ji Hişam bîn Urwe, ji bavê wî, ji Humran (azadkiriyê Usman) ragihandiye: Min bihîst ku Usman bîn Efan li hewşa mizgeftê bû, dema ku muezzîn ji bo nimêja êvarê (esr) hat ba wî. Wî av xwest û destnimêj girt, paşê got: "Bi Xwedê, ez ê hedîsekê ji we re vebêjim; heger ayetek di Pirtûka Xwedê de nebûya, min ê qet ji we re venegotiba. Min bihîst ku Resûlullah ﷺ ferman dikir: 'Tu zilamekî misilman destnimêjê nagire û wê baş nake, paşê nimêjekê nakit, lê belê Xwedê gunehên wî yên di navbera wê nimêjê û nimêja piştî wê de diborîne.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Destmêja bi baldarî û nimêj sedemek ji bo lêborînê ne.
Şûştina ayînî ya ku misilman ji bo amadekirina nimêjê dike.
Beşên ku hatine destnîşankirin bi baldarî û bi tevahî şûştin, bêî ku mirov xemsar be.
Demê ji nimêjekê heta nimêja paşê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku destmêja bi awayekî rast hatî kirin û nimêj sedemên girîng ên lêborînê ne. Ev soz li ser gunehên biçûk e; ji bo gunehên mezin poşmanbûna dilsoz pêwîst e. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî tekez dikin ku divê destmêj li gor şert û beşên destnîşankirî were kirin. Osman ibn Affan bi vegotina gotinên Pêxember ﷺ û bi xwe destmêj girtin, kesên amade perwerde kir.
- Berî nimêjê demê xwe bide ku destmêjê bi tevahî û bi baldarî pêk bînî.
- Nimêjan di wextê wan de pêk bîne û ji Allah ji bo kêmasiyên xwe lêborîn bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.