Sahih Muslim, hedîsa 574
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ رَأَى قَوْمًا يَتَوَضَّئُونَ مِنَ الْمِطْهَرَةِ فَقَالَ أَسْبِغُوا الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَيْلٌ لِلْعَرَاقِيبِ مِنَ النَّارِ " .
Quteybe, Ebû Bekr ibn Ebî Şeybe û Ebû Kureyb ji me re gotin: Wekî‘ ji me re got, ew ji Şu‘be, ew jî ji Muhemmed ibn Ziyad, ew jî ji Ebû Hureyre (xwedê jê razî be) ragihand ku wî dît çend kes ji kûzekê destnimêj digirin. Wî got:
"Destnimêja xwe temam bikin, ji ber ku min ji Ebul-Qasim ﷺ bihîst ku digot: 'Ji ber agirê dojehê, wax li paşiya paniyan!'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema avdestê de divê pêçik jî bi tevahî bi avê bên şuştin.
Paşoja ayînî ya ku misilman, ji bo nimûne berî nimêjê, dikin.
Beşa paşîn a binê lingan e; divê di şuştinê de bên girtin.
Beşên laşê yên ku hatine fermankirin bi baldarî bişo û tu cihî hişk nehêle.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku di dema avdestê de divê ling bi tevahî bên şuştin, pêçik jî di nav de. Hişyariyê ji bo kesên ku vê beşê paşguh dikin e; ew baldarîyê tekez dike û teşwîqî mubalexe nake. Mezhebên fiqhê li ser vê yekê li hev in ku dema ling vekirî bin divê bên şuştin; ji bo mesihkirina li ser mestên çermî yên derbasdar rêzikên cuda hene.
- Di dema avdestê de kontrol bike ka av digihîje beşa paşîn û aliyên pêçikan jî.
- Avdesta xwe bi aramî û baldarî bike, da ku tu beşa ku hatiye fermankirin hişk nemîne.
- Ger bibînî ku kesên din beşên lingan derbas dikin, bi nermî wan ji baldarîyê re bîr bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.