Sahih Muslim, hedîsa 6262
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Bavê wî, Abdullah
- 1Qutayba ibn Sa'idji Muslim re vegotقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
- 2Ya'qub ibn Abd ar‑Rahman al‑Qariيَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ
- 3Musa ibn Uqbaمُوسَى بْنِ عُقْبَةَ
- 4Salim ibn Abdullahسَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Bavê wî, Abdullahأَبِيهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ مَا كُنَّا نَدْعُو زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ إِلاَّ زَيْدَ بْنَ مُحَمَّدٍ حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ { ادْعُوهُمْ لآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ} قَالَ الشَّيْخُ أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّرَّاجُ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُوسُفَ الدُّوَيْرِيُّ قَالاَ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Quteybe kurê Seîd ji me re vegot; Yeqûb kurê Ebdurehman El-Qarî ji me re vegot; ji Mûsa kurê Uqbe, ji Salim kurê Ebdullah, ji bavê wî, ku digot:
"Em tu carî Zeyd kurê Harîse wekî tiştekî din nedixwendin, lê tenê wekî 'Zeyd kurê Muhemmed' didan nasîn, heta ku ev ayeta Qur'anê nazil bû: {Wan bi navê bavên wan bixwînin; ev li cem Allah ediltir e.}" Şêx Ebû Ehmed Muhemmed kurê Îsa got: Ebûl-Ebbas Es-Serrac û Muhemmed kurê Ebdullah kurê Yûsif Ed-Duweyrî ji me re ragihandin û gotin: Quteybe kurê Seîd vî hedîsî ji me re vegot.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Zeyd ibn Harithe bi bavê xwe ve hat nasîn, ne wek kurê Muhammed ﷺ.
Sahabeyekî Pêxember ﷺ bû, ku berî nazilbûna vê ayetê di civakê de wek Zeyd ibn Muhammed dihat naskirin.
Fermaneke Qur’anî ye ku nasnameya nijada mirov bi bavê wî yê biyolojîk ve were girêdan.
Bi awayekî rast behskirina nijada kesekî dadwerîtir û zelaltir e.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku lênêrîna zarokekî û wergirtina wî di nav malbatekê de nijada wî ya biyolojîk naguherîne. Zarok dikare bi evînê were mezin kirin, lê divê neyê girêdan bi bavekî din. Aişta ku rîwayet lê vedigere Qur’an 33:5 e. Ji ber vê yekê, mezhebên fiqhê di navbera mezin kirin û lênêrînê û guhertina qanûnî ya nijadê de cudahî datînin; rêzikên têkildarî xizmayetê, mîrasê û zewacê tenê ji ber wergirtina navekî malbatî yê din dernakevin.
- Nijada naskirî ya kesekî bi rastî bibêje û zarokekî bi bavekî din ve negirêde.
- Ji zarokan re evîn, ewlehî û lênêrînê pêşkêş bike bêyî ku eslê wan veşêre an biguherîne.
- Di wergirtina zarokan û lênêrîna wan de, berpirsiyariya mezin kirinê ji nijadê cuda bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.