Sahih Muslim, hedîsa 633
Al-Mughira ibn Shu'ba rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Al-Mughira ibn Shu'ba hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ تَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَخَلَّفْتُ مَعَهُ فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ قَالَ " أَمَعَكَ مَاءٌ " . فَأَتَيْتُهُ بِمَطْهَرَةٍ فَغَسَلَ كَفَّيْهِ وَوَجْهَهُ ثُمَّ ذَهَبَ يَحْسِرُ عَنْ ذِرَاعَيْهِ فَضَاقَ كُمُّ الْجُبَّةِ فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ وَأَلْقَى الْجُبَّةَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ وَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِنَاصِيَتِهِ وَعَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى خُفَّيْهِ ثُمَّ رَكِبَ وَرَكِبْتُ فَانْتَهَيْنَا إِلَى الْقَوْمِ وَقَدْ قَامُوا فِي الصَّلاَةِ يُصَلِّي بِهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ وَقَدْ رَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً فَلَمَّا أَحَسَّ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ فَصَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقُمْتُ فَرَكَعْنَا الرَّكْعَةَ الَّتِي سَبَقَتْنَا .
Urwe kurê Mugîre kurê Şu'be ji bavê xwe ragihand û got: Resûlullah ﷺ di rêwîtiyekê de paşde ma û ez jî pê re mam. Dema ku pêdiviya xwe ya siruştî bi cih anî, ferman kir:
"Gelo li cem te av heye?" Min destavek av ji wî re anî; wî destên xwe û rûyê xwe şuştin. Paşê xwest ku milên xwe derxe, lê tengiya stînê cilê wî asteng bû, lewma destên xwe ji bin cil derxistin, cil avêt ser milên xwe û milên xwe şuştin. Paşê serê eniya xwe, serê çakê xwe û solên xwe mesh kir. Piştre siwar bû û ez jî siwar bûm, em gihîştin cem qewmê. Wan dest bi nimêjê kiribû û Ebdurehman kurê Awf îmametiya wan dikir û yek rek'etek temam kiribû. Dema ku wî hebûna Resûlullah ﷺ hîs kir, xwest paşve vekişe, lê Pêxember ﷺ îşaret da wî ku dewam bike û ew jî tevî wan nimêj kir. Dema ku selam da, Pêxember ﷺ rabû ser piyan û ez jî rabûm, me ew rek'eta ku berî hatina me qediyabû qeza kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema wudûyê de li ser turbana xwe û xuffên xwe yên çermîn masî kir.
Yekeya nimêjê ye ku tê de, ji bilî tiştên din, rawestan, xwarbûn û secde hene.
Goreyên çermîn an jî pêlavên çermîn ên ku lingan dipêçin û di wudûyê de dikare li ser wan were masîkirin.
Silava dawî ya aştiyê ye ku nimêj bi wê diqede.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku di wudûya biçûk de destûr heye ku li ser turbanê û khuffayn were masîkirin, bi şertê ku şertên pêwîst bên bicihanîn. Mezhebên fiqhê di derbarê şertên rast de, wekî asta pêwîst a nixumandinê û dema derbasdar bûnê, cuda ne. Ev bûyer herwiha nîşan dide ku îmamê ku berê dest bi nimêjê kiriye, dema Pêxember ﷺ îşaretê lê dike ku cihê xwe bide yekî din, ji cihê xwe ranabe; û rakʿaya wenda piştî salāmê tê temamkirin. Sahabî di nimêja cemaatê de man û paşê rakʿaya ku ji wan re mabû temam kirin.
- Li gorî mezheba ku tu dişopînî, şertên masîkirinê li ser khuffaynê fêr bibe.
- Heke tu rakʿayeke nimêja cemaatê wenda bikî, piştî salāmê wê temam bike.
- Nehêle astengiyên pratîkî rê li ber wudûyeke bi baldarî bigirin; Pêxember ﷺ cilên xwe guherand da ku pêşbazên xwe bişo.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.