Sahih Muslim, hedîsa 677
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ " أَمَا إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ وَأَمَّا الآخَرُ فَكَانَ لاَ يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ " . قَالَ فَدَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ ثُمَّ غَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا ثُمَّ قَالَ " لَعَلَّهُ أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا " .
Ebû Seîd Eşec, Ebû Kureyb Muhemmed ibn El-Ela û Îshaq ibn Îbrahîm ji me re vegotin. Îshaq got:
"Me agahdar kir", yên din jî gotin: "Ji me re vegot". Wekîʿ ji me re vegot; Eʿmeş ji me re vegot: Min bihîst ku Mucâhid ji Tawus, ew jî ji Ibn Ebbas (r.z.) rivayet dike. Wî got: "Resûlê Allah ﷺ li ser du gora derbas bû û ferman kir: 'Bêguman ev herdu kes ezab dikin, lê ne ji ber gunehkî mezin ezab dibin. Yekî ji wan bi gotinçînîtiyê dimeşiya, yê din jî xwe ji mîza xwe nediparast.' Paşê şaxekî ter ê xurmeyê xwest, ew kir du parçe û li ser her gorekê yek çand. Dûv re ferman kir: 'Heta ku ev şax ter bimînin, belkî ezaba wan were sivikkirin.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ev hadîs li dijî gotina derewan û bêhişiya di mijara mîzê de hişyar dike.
Ji bo çêkirina nakokiyê, vegotina gotinên xirab an çîrokên di navbera mirovan de.
Baldarî kirin ku mîz nekeve ser laş an cilên mirov û şopên wê nemînin.
Çiqileke ku hîn kesk bû; Pêxember ﷺ ew kir du beş û danî cem goristanê.
Zanyarên Îslamê tekez dikin ku gotina derewan û bêhişiya di paqijiyê de gunehên giran in, her çend mirovan wan biçûk bibînin jî. Çar mezhebên fîqhê yên Sunnî girîngiya rakirina mîzê û dûrketina ji nepakiyê berî nimêjê qebûl dikin. Kirina bi çiqilên xurmeyê nayê fêmkirin wek fermaneke giştî ji bo danîna çiqilan ser gorên; zanyar ew wek kirineke taybet a Pêxember ﷺ digirin û di şirovekirina wê de nêrînên wan cuda ne.
- Piştî çûna tuwaletê, berî nimêjê bi baldarî kontrol bike ka laş û cilên te paqij in.
- Çîrokên li ser kesên din veneguhêze, heke ev yek dikare têkiliyên wan xera bike an nakokiyê derxe holê.
- Gunehên ku biçûk xuya dikin bi cidî bigire û dema xeletiyê dikî ji Allah lêborîn bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.