Sahih Muslim, hedîsa 7271
Jundub ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jundub ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ، عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ جُنْدُبٌ جِئْتُ يَوْمَ الْجَرَعَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ فَقُلْتُ لَيُهَرَاقَنَّ الْيَوْمَ هَا هُنَا دِمَاءٌ . فَقَالَ ذَاكَ الرَّجُلُ كَلاَّ وَاللَّهِ . قُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ . قَالَ كَلاَّ وَاللَّهِ . قُلْتُ بَلَى وَاللَّهِ . قَالَ كَلاَّ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَدِيثُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنِيهِ . قُلْتُ بِئْسَ الْجَلِيسُ لِي أَنْتَ مُنْذُ الْيَوْمِ تَسْمَعُنِي أُخَالِفُكَ وَقَدْ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ تَنْهَانِي ثُمَّ قُلْتُ مَا هَذَا الْغَضَبُ فَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ وَأَسْأَلُهُ فَإِذَا الرَّجُلُ حُذَيْفَةُ .
Mihemed ibn el-Musenna û Mihemed ibn Hatim ji me re vegotin: Muaz ibn Muaz ji me re vegot: Ibn Ewn ji Mihemed vegot: Cundeb got: Ez roja Cere'ê hatim û min mêrekî dît ku rûniştibû. Min got: 'Îro li vir dê xwîn were rijandin.' Wî mirovî got: 'Na, bi Xwedê!' Min got: 'Belê, bi Xwedê!' Wî got: 'Na, bi Xwedê!' Min got: 'Belê, bi Xwedê!' Wî got: 'Na, bi Xwedê! Ev hadîseke Resûlullah ﷺ e ku wî ji min re vegotiye.' Min got: 'Tu ji îro şûn ve hevalekî rûniştinê yê pir xerab î! Ji sibehê ve ez dijberî te dikim û tu guh didî min, lê te hadîsek ji Resûlullah ﷺ bihîstiye û dîsa jî tu min qedexe nakî!' Paşê min got: 'Ev hêrs çi ye?' Min berê xwe da wî û pirsî, lê ew mirov Huzeyfe bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Huzeyfe, bi vegotina pêşgotinekî pêxemberî, Jundub teşwîq dike ku xwe bigire.
Rojek e ku di çîrokê de tê gotin; nivîs derbarê cih an bûyerê de agahiyên din nade.
Sahabeyekî Pêxember ﷺ e ku ji Jundub re dibêje gotina wî li ser bingeha vegotineke pêxemberî ye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku gotina Pêxember ﷺ giraniya mezin heye û divê mirov bêhiş wê red neke. Çîrok herwiha girîngiya ragihandina zelal nîşan dide: Huzeyfe dikaribû zûtir bibêje ku ew xwe dispêre vegotinekê. Jundub paşê qebûl dike ku wê demê ew ê nekaribû berdewam li dijî wî raweste. Ji ber vê yekê, ev vegotin hem rêzgirtina ji rêberiya pêxemberî û hem jî hişyarî û sebirê di nakokiyê de hîn dike.
- Dema tu daxuyaniyeke bi îsrar dibêjî, eşkere bike ka tu xwe dispêrî vegotineke pêbawer an na.
- Berî ku di nakokiyekê de berdewam li dijî kesekî rawestî, pêşî sedemên wî guhdarî bike.
- Çewtiya xwe qebûl bike û têkiliyê sererast bike dema ku zanîna nû helwesta te diguherîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.