Sahih Muslim, hedîsa 7482
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْمَكِّيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ، الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مَا يَتَبَيَّنُ مَا فِيهَا يَهْوِي بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ " .
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand ku Resûlê Allah ﷺ wiha ferman kir:
"Bende bêyî ku encama wê bifikire peyvekê dibêje û ji ber wê peyvê di nav agirê Dojehê de ji mesafeya rojhilat û rojava dûrtir dikeve."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Gotineke bêhiş dikare kesekî kûr bike nav agirê Dojehê.
Axaftvan li ser wateya gotinên xwe an zirara ku ew dikarin çêkin nafikire.
Hişyariyeke giran li ser gotinên ku Allah qedexe kiriye û dikarin encamên giran çêkin.
Gotineke ku dûrahiya mezin û giraniya encaman diyar dike.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Îmam en-Newewî, rave dikin ku ev hedîs li dijî axaftina bêhiş hişyarî dide: gotineke tenê dikare bibe sedema guneheke mezin û encamên giran. Hişyarî li ser gotinên qedexekirî an zirardar e; şaşgotineke bê mebest wek guneheke bi zanebûn nayê hesibandin. Ji ber vê yekê, zanyar dibêjin ku bawermend divê gotinên xwe li gorî rêberiya Îslamê bipîve û dema ku axaftin tu xêrê nake bêdeng bimîne.
- Berî ku biaxivî, li ser rastiya gotinên xwe, mebesta wan û zirara ku dibe ku çêkin bifikire.
- Berî ku rastiyê piştrast bikî, sûcdarkirin an gotinên birîndar belav neke.
- Dema dudilî bî, bêdengiyê hilbijêre û ji Allah bixwaze ku zimanê te biparêze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.