Sahih Muslim, hedîsa 7516
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، - وَتَقَارَبَا فِي لَفْظِ الْحَدِيثِ - وَالسِّيَاقُ لِهَارُونَ قَالاَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَاهِدٍ أَبِي حَزْرَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَأَبِي نَطْلُبُ الْعِلْمَ فِي هَذَا الْحَىِّ مِنَ الأَنْصَارِ قَبْلَ أَنْ يَهْلِكُوا فَكَانَ أَوَّلُ مَنْ لَقِينَا أَبَا الْيَسَرِ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ غُلاَمٌ لَهُ مَعَهُ ضِمَامَةٌ مِنْ صُحُفٍ وَعَلَى أَبِي الْيَسَرِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ وَعَلَى غُلاَمِهِ بُرْدَةٌ وَمَعَافِرِيٌّ فَقَالَ لَهُ أَبِي يَا عَمِّ إِنِّي أَرَى فِي وَجْهِكَ سَفْعَةً مِنْ غَضَبٍ . قَالَ أَجَلْ كَانَ لِي عَلَى فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ الْحَرَامِيِّ مَالٌ فَأَتَيْتُ أَهْلَهُ فَسَلَّمْتُ فَقُلْتُ ثَمَّ هُوَ قَالُوا لاَ . فَخَرَجَ عَلَىَّ ابْنٌ لَهُ جَفْرٌ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ أَبُوكَ قَالَ سَمِعَ صَوْتَكَ فَدَخَلَ أَرِيكَةَ أُمِّي . فَقُلْتُ اخْرُجْ إِلَىَّ فَقَدْ عَلِمْتُ أَيْنَ أَنْتَ . فَخَرَجَ فَقُلْتُ مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنِ اخْتَبَأْتَ مِنِّي قَالَ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ ثُمَّ لاَ أَكْذِبُكَ خَشِيتُ وَاللَّهِ أَنْ أُحَدِّثَكَ فَأَكْذِبَكَ وَأَنْ أَعِدَكَ فَأُخْلِفَكَ وَكُنْتَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ وَاللَّهِ مُعْسِرًا . قَالَ قُلْتُ آللَّهِ . قَالَ اللَّهِ . قُلْتُ...
Harûn bîn Me'rûf û Muhemmed bîn Ebbad ji me re hedîs vegotin - û di lafzê hedîsê de nêzîkî hev bûn - û sîaq (rêzkirina gotinan) ya Harûn e. Her duyan gotin: Hatim bîn Îsmaîl ji Yeqûb bîn Mucâhid Ebû Hezre, ew jî ji Ubade bîn Welîd bîn Ubade bîn Samit (rezîyê Xwedê lê be) vegot: Ez û bavê min derketin da ku em li vê taxê li zanistê bigerin berî ku Ensar têk biçin. Yekem kesê ku me dît Ebû'l-Yuser bû, hevalê Resûlullah ﷺ. Li gel wî xortekî wî hebû û pê re desteke rûpelan hebûn. Li ser Ebû'l-Yuser burdeyek û cilê Mu'afirî hebû, û li ser xortê wî jî burdeyek û cilê Mu'afirî hebû. Bavê min jê re got: 'Ey mamê min! Ez li ser rûyê te şopeke hêrsê dibînim.' Wî got: 'Erê, li cem filan kurê filan ê ji eşîreta Heramiyê pereyê min hebû. Ez çûm mala wan û silav da min û pirsî ka ew li wir e. Wan got na. Paşê kurekî wî yê ciwan derket pêşiya min. Min jê pirsî: Bavê te li ku ye? Wî got: Wî dengê te bihîst û ket odeya dayika min. Min got: Were derve, min dizaniya tu li ku yî. Ew derket. Min got: Çi bû sedem ku tu ji min veşartî? Wî got: Bi Xwedê! Ez ê rastiyê ji te re bibêjim û derewan nekim. Min tirsa ku ez ê ji te re biaxivim û derewan bikim, an soz bidim û binpê bikim. Tu hevalê Resûlullah ﷺ bûyî, û bi Xwedê ez di tengasiyê de bûm. Min got: Sond bi Xwedê? Wî got: Bi Xwedê. Min got...
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mirovek divê soza xwe bi dilrastî pêk bîne û di derbarê deynan de vekirî biaxive.
Miqdar an mafek ku kesek hê jî ji kesekî din bistîne.
Di wê kêliyê de nikare deynê xwe bide.
Cureyek cilê ku navê xwe ji herêma Maʿafir a Yemenê digire.
Zanyar dibêjin ku deyndar divê di derbarê rewşa xwe de dilrast be û sozên ku nikare pêk bîne nedê. Divê deyndarê mafê xwe şertên rastîn ên dijwariya dayînê li ber çavan bigire; Quran bang dike ku ji kesê di tengasiyê de re dem were dayîn (2:280). Nivîsa hatî peydakirin berî ku domandina axaftinê were vegotin diqede; ji ber vê yekê, tenê li ser bingeha wê nayê derxistina biryarek hiqûqî ya din li ser efûkirina deynê an dayîna wî.
- Ger nikarî dravê di wextê xwe de bidî, zû û bi dilrastî deyndarê xwe agahdar bike.
- Tenê sozê vegerandina deynê bide ku bi rastî dikarî pêk bînî.
- Ger di dayînê de dijwarî hebe, bi rêz dem bixwaze û li ser demek guncaw li hev bikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.