Sahih Muslim, hedîsa 7544
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ، هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ اللَّيْثِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - يَعْنِي شَيْبَانَ - عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ بِمَكَّةَ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} إِلَى قَوْلِهِ { مُهَانًا} فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ وَمَا يُغْنِي عَنَّا الإِسْلاَمُ وَقَدْ عَدَلْنَا بِاللَّهِ وَقَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ وَأَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { إِلاَّ مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحًا} إِلَى آخِرِ الآيَةِ . قَالَ فَأَمَّا مَنْ دَخَلَ فِي الإِسْلاَمِ وَعَقَلَهُ ثُمَّ قَتَلَ فَلاَ تَوْبَةَ لَهُ .
Harûn bin Ebdullah ji min re got: Ebû Nadr, Haşim bin Qasim el-Leysî ji me re got: Ebû Mûawiye - yanî Şeyban - ji me re got: Ji Mensûr bin Mu'temir, ji Seîd bin Cubeyr, ji Îbn Ebbas (razî) ve hat ragihandin ku wî got: Ev ayet li Mekkeyê nazil bûye: {Ew ên ku bi Allah re xwedayekî din venaxwînin} heta gotina wî {wekî rezîlkirî}. Hingê muşrîkan gotin: 'Îslam çi feydeyê dide me, dema ku me hevalbend ji Allah re çêkirine, me ew canê ku Allah qedexe kiriye kuştiye û me gunehên mezin kirine?' Li ser vê yekê, Allah Ezze we Celle ev ayet nazil kir: {Lê belê yê ku tobe bike, bawerî bîne û kiryarên baş bike} heta dawiya ayetê. Îbn Ebbas (razî) got: 'Lê yê ku bikeve nav Îslamê û fermanên wê fam bike, paşê jî canekî bikuje, ji bo wî tobe nîne.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah deriyên tövbeyê ji bo wan kesan vedike ku bi dilpakî vedigerin ba Wî û bawer dikin.
Ayêt li Mekkeyê hatin nazilkirin, piştî ku pirxwedaperest gotin ku îslam êdî dê ji wan re sûdê nede, ji ber ku wan şirkarî, kuştin û gunehên din ên giran kiribûn. Dûv re soza lêborînê ji bo kesên ku bi dilpakî töbe dikin, bawer dikin û kirinên baş dikin hat nazilkirin.
Bi dilpakî vegeriyana ba Allah, poşmanbûna ji gunehê û devjêberdana wî.
Binpêkirinên cidî yên ku wehî ji bo wan hişyariyek tund an ceza dibêje.
Nisbetdana celebek ji îbadetê an hêza xwedayî bi kesekî din re ji bilî Allah.
Zanyar dibêjin ku ev nivîs mezinahiya rehmeta Allah nîşan dide: heta şirkarî, kuştin û zîna jî dikarin bi lêborînê bişopînin, eger mirov bi dilpakî töbe bike, bawer bike û kirinên rast pêk bîne. Herwiha ew diyar dikin ku töbe divê berî mirinê bê kirin û rastîn be. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî qebûl dikin ku töbeya kujer dikare di têkiliya wî û Allah de were qebûlkirin, lê mafê mexdûrê dimîne û dibe ku qisas an jî tezmînata zirarê bê xwestin. Ji ber vê yekê, gotina Ibn Abbas wekî hişyariyeke cidî li dijî kuştinê piştî pejirandina hişyar a îslamê tê fêmkirin, ne wekî vexwendineke ji bo paşxistina töbeyê.
- Piştî her gunehê yekser vegere ba Allah û bi zanebûn rêya ku dibe sedema wî gunehî bibire.
- Töbeyê bi bawerî, rastkirina neheqiyê û kirinên baş ên xuya re tevlihev bike.
- Nehêle ku gunehên berê te ji îbadetê dûr bixin, lê mafên kesên ku te zirarê gihandiye bi cidî bigire.
Ev şiroveyê piştgirî dike ku Allah töbe û baweriyê wekî rêya derketinê ji şirkarî û gunehên giran ên berê bi nav dike.
Sahih Muslim · #7543 (Sahih)Pirsê pirxwedaperestan û soza rehmeta xwedayî ya ku li dû wê hat zelal dike.
Sahih Muslim · #7545 (Sahih)Alîkarî dike ku ayêtên derbarê töbe, bawerî û kirinên baş de di çarçoveya wan a berfirehtir de bên fêmkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.