Kitêba Duayan · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hedîsa 941

Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Duayan
صحيح مسلم
Kê ew vegot?

Ji Aisha hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ إِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لاَ يُسْمِعِ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ ‏.‏ فَقَالَتْ لَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ ‏.‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ - قَالَتْ - فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلاَهُ تَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ - قَالَتْ - فَلَمَّا دَخَلَ الْمَسْجِدَ سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُمْ مَكَانَكَ ‏.‏ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ - قَالَتْ - فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ جَالِسًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلاَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَيَقْتَدِي النَّاسُ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ ‏.‏

Werger

Ebû Bekr kurê Ebû Şeybe ji me re vegot; Ebû Muawiye û Wekî jî ji me re vegotin. Yehya kurê Yehya jî ji me re vegot - û ev lafz aîdî wî ye - got: Ebû Muawiye ji me re ragihand, ji Elemeş, ji Îbrahîm, ji Eswed, ji Aişeyê; wê got:

"Dema ku Rewşa Resûlullah ﷺ giran bû, Bilal hat da ku bangî nimêjê bike. Wî ﷺ ferman da: 'Bibêjin Ebû Bekr bila bi xelkê re nimêjê bike.' Min got: 'Ya Resûlallah! Ebû Bekr mirovekî diltenik e; gava li şûna te bisekine, nikare dengê xwe bigihîne xelkê (ji ber giriyê). Çêtir e tu emrê Umer bikî.' Wî ﷺ dîsa got: 'Bibêjin Ebû Bekr bila bi xelkê re nimêjê bike.' Min ji Hefseyê re got: 'Ji wî re bibêje ku Ebû Bekr diltenik e û gava li şûna wî bisekine nikare dengê xwe bigihîne xelkê; çêtir e emrê Umer bikî.' Wê jî ji wî re got. Resûlullah ﷺ ferman da: 'Hûn mîna jinên li dora Yûsiv in! Bibêjin Ebû Bekr bila bi xelkê re nimêjê bike.'" Aişe dibêje: "Lewma wan emrê Ebû Bekr kir ku bi xelkê re nimêjê bike. Gava ew ket nav nimêjê, Resûlullah ﷺ di nefsa xwe de sivikahiyek hîs kir û bi alîkariya du mêran rabû ser piyan; lingên wî li erdê dihatin kaşkirin. Gava ew ket mizgeftê, Ebû Bekr dengê wî bihîst û xwest paşve vekişe, lê Resûlullah ﷺ bi îşaretê jê re got: 'Li cihê xwe bimîne.' Paşê Resûlullah ﷺ hat û li milê çepê yê Ebû Bekr rûnişt. Resûlullah ﷺ rûniştî bi xelkê re nimêj dikir, Ebû Bekr jî li ser piyan bû. Ebû Bekr li gorî nimêja Pêxember ﷺ tevdigeriya û xelk jî li gorî nimêja Ebû Bekr tevdigeriyan."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Pêxember ﷺ Ebû Bekir tayîn kir ku di nimêjê de pêşengiya mirovan bike.

Paşxane û sedem

Di dema nexweşiya giran a Pêxember ﷺ de, Bilal hat ku wî ji bo nimêjê bang bike. Pêxember ﷺ gelek caran ji Ebû Bekir xwest ku pêşengiya mirovan bike.

Wateya peyvên dijwar
dilekî nerm

Ebû Bekir bi kûrahî bandor bû û dilê wî tevgeriya; ji ber vê yekê Aîşe ditirsiya ku dengê wî di dema xwendinê de baş neyê bihîstin.

jinên li dora Yusuf

Îşaretek e ji bo jinên ku ji Yusufê matmayî mabûn; li vir Pêxember ﷺ Aîşe û Hafse ji ber ku ew zêde daxwaz dikirin şermezar kirin.

pêşengiya mirovan kirin

Pêşengiya nimêja cemaatê kirin, dema ku yên din li pey îmamê diçin.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku Pêxember ﷺ Ebû Bekir tayîn kir ku pêşengiya nimêja cemaatê bike û ev berpirsiyariya wî ji bo wî rûmeteke taybet bû. Vegotin herwiha nîşan dide ku îmam ji ber nexweşiyê dikare rûniştî nimêjê bike; helwesta wan kesên ku li pey wî nimêjê dikin di şîroveyên fiqhê de bi hûrgulî tê nîqaşkirin. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî van rewşan li ser bingeha vê û vegotinên din dinirxînin, û di derbarê dema ku nimêjkerên rawestayî divê li pey îmamê rûniştî biçin de cudahî hene.

Dersên ji bo îro
  1. Li pey îmamê hatî tayînkirin biçin û nehêlin ku tercîhên kesane civakê perçe bikin.
  2. Di nexweşiyê de rê bidin ku helwesta nimêjê were guhertin, lê rêgezên nimêja cemaatê biparêzin.
  3. Kesê ku berpirsiyariyeke girîng werdigire dikare wê bi nermî qebûl bike û xwe bispêre Allah.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.