Sunan an-Nasa'i, hedîsa 1012
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Qudamaji an‑Nasa'i re vegotمُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Ja'far ibn Iyasجَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ
- 5Sa'id ibn Jubayrسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ إِذَا سَمِعُوا صَوْتَهُ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ جَاءَ بِهِ فَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْفِضُ صَوْتَهُ بِالْقُرْآنِ مَا كَانَ يَسْمَعُهُ أَصْحَابُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً } " .
Îbn Ebbas got: Pêxember ﷺ dema Qur'anê dixwend dengê xwe bilind dikir. Gava muşrîkan dengê wî dibihîstin, ew bi Qur'anê û yê ku ew anîbû çêr dikirin. Loma Pêxember ﷺ dengê xwe ew qas nizm kir ku hevalên wî nedibihîstin. Hingê Allah Ezze we Celle ev ayet nazil kir: 'Di nimêja xwe de dengê xwe ne pir bilind bike û ne jî pir nizm bike, lê rêyeke navberî van her duyan bigire.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwendina Qur'anê ne divê ne bi dengê bilind be û ne jî ewqas bêdeng be ku kes nikaribe wê bibihîze.
Di nivîsê de tê gotin ku pirxwedayî Qur'an û Pêxember ﷺ şermezar dikirin dema ku ew xwendina wî dibihîstin. Wê demê wî dengê xwe ewqas nizim kir ku sahabeyên wî êdî nikaribûn wî bibihîzin; paşê ayeta derbarê nîvrotiyê di nimêjê de hat xwarê.
Kesên ku ji bilî Allah xwedayên din jî diperistîn.
Hevsengiyek di navbera xwendina bi dengê bilind û xwendina ewqas bêdeng de ku yên din nikarin wê bibihîzin.
Zanyar ji ayetê derdixin ku di nimêjê de deng divê ne bêyî hewcedariyê bilind be û ne jî zêde bêdeng. Şiroveya Ibn Abbas vê rêberiyê bi rewşa ku Pêxember ﷺ pêşî dengê xwe nizim kir da ku ji heqareta dûr bikeve ve girêdide. Sepandina rast a xwendina bihîstbar û bêdeng, di nav tiştên din de, bi nimêj û mezhebê ve girêdayî ye; ev rivayet bi taybetî nîvrotiyê dide ber çavan.
- Di nimêjê de bi dengekî ku li gorî nimêjê û kesên li dora te be, bixwîne.
- Nîvrotiyê biparêze: ewqas bilind nexwîne ku yên din aciz bibin û ewqas bêdeng jî nexwîne ku tu nikaribî xwendina xwe bişopînî.
- Nehêle ku bersivên dijminane te ji îbadetê dûr bixin; bi hikmet û hişmendî tevbigere.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.